Wat een geweldige "Koningdag"! Zo stijlvol, ontspannend, gediciplineerd, saamhorigheid ten top. Fantastisch om dit mee te maken.

Maar laat ik bij het begin beginnen: dat was gisterenmorgen vanaf een uur of 10. Ik ga dan een cappucino drinken in m'n favoriete coffeeshop in de buurt van m'n resort. Daar zat het hele personeel aan de buis gekluisterd. Er was een rechtsstreekse uitzending vanaf het Royal Palace in Bangkok. Er was een defile aan de gang met natuurlijk prachtige uniformen van de Koninklijke Garde. Vanaf een balcon van het werkpaleis stond de hele koninklijke familie het schouwspel te volgen. Nou ja, de koning zat tussen een soort gouden lauwerkrans, de rest stond erom heen. Opvallend was - volgens een serveerster - dat de dochter van de koning rechts van hem stond en koningin Sirikit aan de linkerkant. Zijn oudste zoon, de eigenlijke toekomstige troonopvolger stond op de 2e rij. Er gaan al langer geruchten dat de dochter de troonopvolger gaat worden, daar de oudste zoon een 'enfant terrible' is, een soort Laurent, zoon van de belgische koning Albert maar dan nog erger.

En de koning begon aan zijn toespraak. Ik moest onwillekeurig denken aan een van de laatste toespraken van Paus Johannes. Goed, de koning is 84 geworden, maar hij sprak lang-zaam-woord-voor-woord zoals de paus aan het einde van zijn dagen. Ik hoop dat ik dit ongestraft kan vaststellen, want laster of kritiek over de koning wordt zwaar gestraft! Natuurlijk kon ik de toespraak niet volgen maar de lichaamstaal sprak boekdelen, voorzover ik dat kon zien van de in zijn goudgestikte koningsjas zittende vorst. In ieder geval wist ik niet dat de gezondheidssituatie van de koning zo fragiel was. Maar ik was de enige in de coffeeshop, het personeel keek er niet van op.

Na zijn toespraak vertrok de familie; er ging een gordijn dicht tussen de lauwerkransen en het gezelschap ging met auto's naar de tempel. Nee, geen gouden koets, een goudkleurige Rolls Royce heeft de koning. Het Royal Palace complex bestaat uit een paleis met een aantal buddhistische tempels, een stupa enz. In de tempel veel monniken in hun oranje habijt, veel adjudanten die bogen als knipmessen, streng geregisseerd door..., ja wie eigenlijk? De tv liet niet zien hoe de koning is binengekomen, vermoedelijk in een rolstoel. En vervolgens de eindeloze mantra's van de monniken.

Het was voor de meeste Thai een vrije dag, maar veel winkels waren wel open. Op het strand druk als in het weekend. Maar vanaf 18:00 was er het feest bij de Municipality.

Sprak ik zondag nog over 1000 stoelen, er stonden er nu wel een paar duizend. Er was kwistig gestrooid met 'kerstverlichting', in bomen, op heggen, rond foto's van de koning, thai zijn gek op knipperende lampjes in allerlei kleuren.

De feestgangers kwamen aan, velen gekleed in een gele polo met een zwarte broek, de dames eveneens maar ook in roze jurken. Geel en roze zijn koninklijke kleuren.

Schoolkinderen - ook geel/zwart gekleed - deelden koud drinkwater uit. En daarna begon het spektakel van licht en geluid op het koninklijke podium, met traditionele thaise dansen van prachtige danseresjes, zangkoren enz. Alle bezoekers kregen een soort plastic tulp met een kaarsje erin. Aan het einde van het officiele gedeelte moest de kaars worden aangestoken, en staande "long live the King" worden gezongen. De grote lichten gingen uit, de brandende kaars omhoog gestoken en staande luid zingend het volkslied en "long live the King": heel indrukwekkend! Daarna volgde een spetterend vuurwerk (gewoon boven je hoofd, afgeschoten in het parkje naast het feestterrein) en na een kleine pauze ging het feest verder op het poppodium. Met eveneens thaise dansen en zang maar van een wat andere orde, minder plechtig.

Een paar duizend mensen woonden het feest bij. Geen enkel incident, slechts één geweldig feest van saamhorigheid en zorg voor elkaar. Van heel kleine kinderen tot bejaarden, iedereen was betrokken. Hartverwarmend!

De videobeelden geven een kleine impressie van et feest: de eerste op het Koningspodium, de anderen van het poppodium.