Woensdag moest ik me melden bij de Immigration Service. Nu ben ik 3 maanden in Thailand en die presentatie is noodzakelijk voor m'n visa. Dus dat moest geregeld worden, zoniet een boete van 500 Bath per dag ligt in het vooruitzicht!
's Middags hebben we de Doi Suthep bezocht. Met een taxi daarheen met een alleraardigste thaise dame die de uitleg verzorgde. Maar, helaas, je komt daar aan boven op de berg en natuurlijk weer veel commerciele activiteiten die bezocht dienen te worden, maar dat hebben we maar overgeslagen.
De tempel is prachtig, blinkt van het goud op de shedi, levendige handel in Lotus-bloemen, een schitterend uitzicht op Chiang Mai en een onbegrijpelijke tempel vol met buddhistishce symbolen. Erg mooi, maar voor een farang niet te bevatten.
Op de terugweg moest mevrouw nog een anderen tempel laten zien en moedigde me aan foto's te maken van de witte buddhas, de bijgebouwen van het complex en de aangrenzende rivier. Maar uiteindelijk weer in het spitsuur terug naar het hotel.
Donderdag zijn we naar de International Flora Exposition geweest. Vanaf CM een kilometer of 20 met een free shuttlebus. Prachtige bloemen en planten van de hele wereld te bewonderen. Gelukkig was het niet zo erg druk zodat we rustig de paviljoens konden bekijken. Ook paviljoens van andere landen met un eigen specialiteiten.
Interessante dag, zeker voor Miriam die landschaparchitekt is en met uitleg gaf over de enorme diversiteit. Een van de mooiste onderdelen vond ik de palm-garden. Met werkelijk schitterende palmen.
De foto's zijn allemaal van de Flora, incl. die van de tempel; dat hoort erbij in Thailand. Zeer de moeite waard.
En vandaag, vrijdag, hebben we een Jungle Flight gemaakt; langs kabels van boom tot boom zweven hoog in de mahonybomen met afstanden tussen de stations van soms 100 meter of meer. Perfect georganiseerd. Met ons groepje van 6 personen en 2 begeleiders hebben we enorm genoten. De begeleider wist hoe om te gaan met farangs en met leuke grapjes vermaakte hij ons prima. Veiligheid stond bovenaan, geen moment dat we niet waren bevestigd aan een kabel, ook ook de platforms. Uitstekend materiaal. Zoals gebruikelijk prachtig, warm weer. Na afloop een prima lunch en daarna weer terug naar CM. Een heel plezierige en sportieve dag. De laatste etappe was vanuit een mahonyboom een abseil van 40 meter. De bomen zijn wel 50 meter hoog, dik en stevig, dus die ruimte is er. Spectaculair! Niet goedkoop zo'n adventure, maar we weten nu waarom: uitstekend modern materiaal, prima begeleiding etc. Een aanrader!
Wellicht morgen meer foto's van deze flight.

The english version!

Yesterday adventure tour was one for the book. We were picked up by the tour operator shortly after 8 am and met our ‘friends for the day’ already sitting in a special car known here as a chicken bus because of it resemblance to a chicken-coupe. Not the most convenience for a long ride but very good for knowing your fellow passenger up close.

Our first stop was at a Elephants camp were we bought green banana to feed our personal beast and to get onto special metal sit attached on top of each elephant. My first reaction was to look for the seatbelt. There were none. While the first two elephants had a bar set across the seat, our seat had none. This lack of a safety bar caused us some very scary moments when the giant animal start going down a steep hill toward the river. Imagine yourself seating on a very uncomfortable narrow seat, about 8-9 feet above ground level and you have noting to hold on to or an ability to use your feet as an anchor while you are sliding forward off your metal chair….
Luckily, our young ‘driver’ did not understand a word in English and Willem did not have a chance but to finish the ride like everybody else. I think that my dear friend will never forget this day. Ever. But, he made it and lives to tell the tale.
From there we went to see the big water fall which present us with the first opportunity to dip in cold fresh mountain water. Now it was my turn to show up my weakness. While I am a very good hiker on leveled ground, climbing rocks and other forms of man made ‘bridges and ladders’ are not my best performance in life.
Lucky me, having Willem and every other person of our small group always near me to hold my hand, pull or push as needed. What really surprise me was the absent of proper information about the length of the hick and the degree of its difficulty. Over all it was about 12 Km round trip which I would labeled as ‘extreme’ in difficulty.
Anyway, I made it. I even got into the freezing pool of water by the waterfall. Willem darling was busy taking pictures of all the young girls in tinny vinny bikinis.
Yes, we certainly compliment each other.
Coming down the hill in our wet bathing suits, (I mean the one who really went into the water), we proceeded to another extreme highlight, whitewater rafting. Now, I do not claim to be an export about this subject, but based on my past experiences in canoeing white water, I would classified this section of the river as class 2 to 3. And so it was. The first rapid was one the most scary one, but for most part the water was manageable and a lot of fun. Willem was busy taking pictures of others. I missed him terribly by my side in the small raft and at the end he was sorry not to join in in the fun.

Yes, indeed, it was day full of fun. Today I paid the price. Every bones and every muscles in my body remind me of their existence and how badly I have neglected them. Yes, I am in very bad shape these days. And if I want to keep up with my new partner, I have no choice but to take better care of myself. And that is why tomorrow we are going for join session of full body massage.
Hey, you do have to start some place, don’t you?

Ps. Once again dear Willem changed his mind and would not let me spend my money on him. So tomorrow we are going Monkey Jumping and then I am Alone, going for body massage and let Willem have an opportunity to have his 1 hour break from me with his daily beer. I am not jealous.

Miriam.

Dinsdag hebben we een 'adventuretrip' gedaan. Een afwisselende dag met diverse activiteiten. 's Morgens werden we afgehaald dor een 'songthaw', volgens Miriam een 'chickencupe' een kippenhok, op wielen welliswaar, maar een goedkoop vervoermiddel. Dat bracht ons een kilometer of 20 buiten Chiang Mai.
De eerste stop was bij een elephantfarm waar we een ritje op een olifant konden maken.
Enerverend, want de zitplaatsen achter de mahout (zeg maar de chauffeur van de olifant) waren niet voorzien van een beveiliging. Niet erg, denk je dan, maar o wee toen we afdaalden naar de rivier: een hachelijke situatie omdat je van het stoeltje dreigde af te glijden. Maar alles ging goed. Wel een aparte ervaring. Intussen konden we olifant de daar gekochte bananen voeren. Probleem: het waren onrijpe, groene bananen en de vruchtsappen geven onherstelbare vlekken op je kleding. Dus m'n shirt kan weggegooid worden!
Verder met de songthaw naar een waterval. Maar eerst een spannende trekking door het bos langs smalle, soms bijna onbegaanbare paadjes. Maar was te doen. Na 5 Km kwamen we dan bij de waterval waar je kon zwemmen. Dat heb ik maar niet gedaan, Miriam wel, want het water was ijskoud. Bovendien was er onderaan die waterval geen zon meer, dus best wel fris. Miriam heeft er ook wel een beetje spijt van, want woensdag was ze niet echt lekker, mogelijk een kou opgelopen. Je loopt door een prachtig en ongerept bos, alleen het pad is een platgetreden spoor. Maar we hebben - dank zij de begeleider - allerlei kruiden geproefd, koffiestruiken gezien, de vogels gehoord, de enorme mahonybomen gezien enz.
De rit vervolgd naar een plaats waar we rafting konden doen. In een flinke opblaasboot te water en door de flinke stroom laveren tussen de rotsblokken. Spannend. Gelukkig waren er ook flinke stukken met kalm water. Halverwege werd overgestapt op een bamboe vlot en met een rustig gangetje naar het eindpunt gedobberd. Spectaculair!
Tenslotte nog een onvermijdelijk bezoek aan een Hiltrip-village. Hiltrips zijn bergvolken of -volkjes die in povere hutjes in dorpjes wonen aan een zijweg van een zijweg. Maar ze moeten ook wat verdienen dus zijn er een aantal winkeltjes met de bekende touristenprullaria. We waren met een groep van 12 mensen, ik geloof dat er niemand iets gekocht heeft. Wel interessant te zien hoe zo'n dorpje in een vallei langs een riviertje is gebouwd en hoe zij leven.
Daarna terug naar CM met een rit van anderhalf uur. Een prachtige dag. Ik houd het kort hoewel er nog veel meer over verteld kan worden, maar Miriam geeft haar visie op deze dag in een apart verhaaltje.
Woensdag een 'rustig' dag gehouden. Miriam ging naar de kapper en pedicure, ik moest naar het Immigrationbureau om me te melden omdat ik bijna 3 maanden in Thailand ben en derhalve weer een stempeltje in mijn visa moet hebben.
's-Middags een bezoek gebracht aan een bekende tempel op de berg bij CM, de Doi Suthep. Prachtige tempel, uitzicht van die hoogte op CM ook prachtig. Jammer dat er ook zoveel commerciele activiteit is. Maar dat vergeten we maar even. De vrouw van de taxichauffer wierp zich op als gids en dwong ons bijna om alles te bekijken. Erg aardig, maar haar diensten waren bijna opdringerig: ze pakte m'n hand om me weer naar het volgende buddhabeeld te slepen of naar de volgende shedi:
"make picture, those here is more than 700 years old".
En tenslotte vanavond een romantisch diner in een goed restaurant. Ja, de vacantie van Miriam loopt ten einde...

Chiang Mai Update

Na nog een dagje BKK met wat shopping en een bezoek aan de 'floating market' zijn we
vertrokken naar Chiang Mai.
De 'floating markt' is zoals het woord doet vermoeden een drijvende markt. Dus alle
koopwaar en een mannetje/vrouwtje aan het roer om de spullen uit te venten. En dat
kan van alles zijn! Zij gaan dan langs de huizen aan de "khlongs", de kanalen en
klampen voorbijkomende bootjes aan. Zo was het, eens. Nu is het een touristisch en
vooral commercieel gebeuren. Vooral aan het begin van onze boottocht. Het was alsof je langs de markt ging met de boot, de ene na de andere winkel. Gelukkig was er ook nog een flink stuk van de tocht door kleine, smalle kanalen met leuke huizen, armoedige hutten en mooie natuur.
Onze boot was een smalle longtail, zo'n ding met een oude automotor op de achterplecht waaraan een schroef bevestigd is. Ze kunnen een behoorlijke snelheid halen. Miriam had er veel van verwacht, maar het viel wat tegen.
Wat wel meeviel was dat we vlak bij ons hotel een Dunkin Donutshop vonden, een zeer
geliefde keten in de USA waar je een heerlijke cappuchino kunt drinken en eventueel
een donut. Daarna onze spullen opgehaald in het hotel en met de taxi naar het Hua
Luampong Railwaystation voor de trein van 18:10 naar Chiang Mai.
Nog niet zo eenvoudig een taxi te vinden rond een uur of 5. Als we een lege taxi zien en aanhouden en vragen te gaan naar het Hua Luampung Railwaystation, dan knikt met
braaf 'ja' en zeggen daarbij '250 Bath'. En dat is juist wat we niet willen, want met de taximeter aan ben je veel minder kwijt. Maar dat willen de taxichauffeurs weer niet, want het is dan spitsuur, dus weinig kilometers maar meer tijd kwijt. Maar niettemin hebben we iemand kunnen strikken die ons - met meter - voor 80 Bath op de bestemming bracht.
De nachttrein was redelijk comfortabel, het bed schoon en ook redelijk geslapen. En de volgende ochtend om 08:00 in Chiang Mai.
En hier zitten we in het People Place Hotel, comfortabel, in de buurt van de
nightmarket, alles OK. Na zondagmiddag wat rondgekeken te hebben zijn we naar de
Sunday Nightmarket geweest; dat is niet de 'normale' nightmarket' maar een
touristische markt van minstens 1 Km. lang met aan beide zijden van de straat de
kramen en stalletjes en vaak ook nog op het midden van de weg. Werkelijk uniek, en wat je daar ziet grenst ook aan het ongelofelijke. Ook een foodmarkt hoort erbij en talloze snackstands. Een belevenis, zeker voor Miriam die toch al gek is op markten. We hebben niet de hele markt afgelopen vanwege de drukte want het is slechts schuifelen door de straat.
Maandagmorgen ook de stad wat verkend en leuke plekjes laten zien. En 's-middags een
taxi geregeld om naar de silkfactories en de umbrellefactory te gaan. Dat is 10, 15 Km vanaf Chiang Mai. Miriam zocht nog 'souvenirs' zoals thaise zijde en ze heeft daar wat lappen gekocht voor kleding enz. De umbrellas en parasols worden op ambachtelijke
wijze gemaakt en het hele proces is daar te volgen. Daarna wordt je naar de shop geleid met de bedoeling daar ook wat geld uit te geven, maar de zijde was al duur genoeg dus niet gedaan. Tenslotte naar de Gems-store, een gigantische juwelier met welliswaar prachtige juwelen maar prijzen...... Was goed voor de commissie - ondanks dat we er niets kochten - voor de taxichauffer, want die begeleidde ons naar al die factories voor een habbekrats. Toen we 's-avonds weer terug in het hotel waren, waren we afgebrand van het geslenter door die fabrieken en shops.
Chiang Mai is '-avonds koel maar overdag 30 graden en dus prachtig weer. En iedereen
in Cha-Am zei ons: oh, je gaat naar Chiang Mai? Het is koud daar hoor!
Morgen, dinsdag, staat een doe-excursie op het programma, ergens ten noorden van
CM.
Wat ik nog vergat: maandag was het Chinees Newyear. We zijn naar de chinese town gegaan waar een feestje aan de gang was met een 10-tallen meters lange 'dragon', want het is het jaar van de dragon. De foto's geven wel een beeld van de happening met vuurwerk, nou ja, flinke knallers, en al.
Inderdaad een druk programma, maar ja, Miriam heeft niet meer zoveel dagen te gaan hier, helaas, dus we profiteren van elke minuut!

Bangkok Baiyoke Sky Hotel

Na de lange bustocht uit Phuket naar Cha-Am kwamen we daar weer aan in de vroege ochtend. Toen het licht begon te worden gingen wij naar bed. Maar niet voor lang. Veel te doen: een wasje, boodschapjes en dat soort dingen. En het was heerlijk strandweer!
En ook de volgende dag, heerlijk zeebriesje, blauwe zee en blauwe lucht; we hebben een flinke strandwandeling gemaakt. Op de terugweg zijn we bij Angela uit LA met haar guesthouse geweest en hartelijk ontvangen. Het Gh. is nog steeds niet open, maar meubels zijn er nu wel maar ook nog veel kleine dingetjes te doen. Een leuk, hartelijk stel: Angela zou een flinke hollandse meid kunnen zijn terwijl haar moeder een tenger thais vrouwtje is, maar allebei zo lief!
En toen vast inpakken voor het vertrek naar BKK de volgende dag. We zouden in de ochtend weggaan, maar dat werd 2 uur! Mind had ons geholpen met het zoeken van accomodatie in Chiang Mai, maar er was iets misgegaan of geen plaats, een probleem in ieder geval! En het is volgende week chinees nieuwjaar, een groot feest in de china town van Chiang Mai. Dus alle accomodaties vol, althans datgene wat Miriam wil en waar je met Amex kunt betalen, dus de betere hotels. De hele ochtend zitten googelen maar niets gevonden. Angela kwam langs met een cadeautje voor Miriam en heeft nog de nodige tijd zitten bellen, maar uiteindelijk wat gevonden.
Toen naar BKK: moest ook een goed hotel zijn, een Novotel of zoiets. Ik heb het apartement in Cha-Am betaald, zij wil in BKK het logies betalen.
Nou, en hier in BKK zitten we in het hoogste gebouw van Thailand: de Baiyoke Sky Hotel, 310 mtr. hoog. Op de 40e etage van de totaal 83! Super hotel, een dikke 100 US$ per nacht. Is weer eens wat anders.
Vandaag het Grand Palace, de Wat Po (buddhistische tempel) en via de amuletmarket de china town bezocht. Leuke dag, veel indrukken en nieuw ontdekte dingen. In Chinatown was nog een markt gaande, nou Miriam helemaal in haar element: chinese thee gekocht, chinese prullaria, proeven en keuren.

Phuket

Na een wat lange stilte eindelijk wat nieuws uit Thailand. We zijn behoorlijk druk met organiseren, shopping, markets enz. En geen Wifi in het hotel, dus als we dan even online waren elders dan was het voor zoeken van informatie. We hebben goed nieuws over de adembenemende trip die we maakten naar Phuket. Maar ook slecht nieuws, nou ja...
Eerst maar het slechte nieuws! Miriam en ik hebben enkele dagen in Phuket doorgebracht bekend om de enorme rotsen die uit zee opsteken, tientallen, in de meest bizarre vormen. We zouden veel foto's maken, maar daar zat nu helaas het probleem: Miriam had een lege batterij en die is niet een-twee-drie te vervangen. Bovendien had ze de charger niet bij zich, dus dat was einde van haar fotosessie.
Of het niet opkon: tijdens een kajaktocht door donkere gangetjes in de rotsen is er toch water gekomen in de waterdichte zak die we kregen om dingen droog te houden. En natuurlijk was de camera het meest getroffen door het water. Onderweg al wat foto's gemaakt, maar de camera bleek dood te zijn. Dus ook geen foto's meer! Triest, maar zulke dingen kunnen gebeuren. Dus op dit moment geen foto's van die schitterende plekjes rond Phuket.
Een ander stel heeft veel foto's gemaakt en beloofd deze naar ons te mailen dus ik hoop ze binnenkort te kunnen vertonen.
Nu het goede nieuws. We zijn met de nachtbus van Hua Hin naar Phuket gereden, een rit van circa 10 uur! De zondagmorgen dat we aankwamen hebben we gebruikt om wat bij te komen; slapen is de bus is wel mogelijk, maar blijft wat lastig. Ons Sinthavee hotel in Phuket town was vlak bij de busstop dus konden we er direct heen. Het Sinthavee is een luxe grandhotel: dat wàs het 20 jaar geleden! Het hotel met een enorme lobby zag er wat vervallen en slecht onderhouden uit. De kamer was overigens goed en correct. Op hun site vermelden ze dat er free Wifi is, maar dat werkte dus niet helaas. We hebben plaatselijke info verzameld waar en welke tocht we zouden nemen, want er zijn 10-tallen rederijen met aantrekkelijke tochten. Behoorlijk aan de prijs alles. En al die boten met honderden mensen gingen naar Koh Phi phi. Is prachtig, maar veel te druk en kostte wel 2500 Bath p/p voor een dagtrip. Tijdens de lunch ontmoette Miriam enkele amerikanen en die konden zorgen voor een prima boottocht, bezoek aan 4 verschillen 'eilanden', kajakken, zwemmen etc. En dat voor 1000 Bath, incl. een prima lunch. Hebben we gedaan en beslist de moeite waard! We hoorden van anderen die voor dezelfde trip 1500 of zelfs 2000 Bath hebben betaald. Ja, zo gaat dat in Thailand.
Vanaf de haven hebben we een boottocht gemaakt in een schip met zo'n 80 personen, ongeveer een uur varen voor we bij de besteming aankwamen en we het eerste eiland (of rots) gingen verkennen. De 'bergen' in zee hebben soms een grot, uitgesleten door de getijden. We gingen daar in kajaks naar toe met een vaste roeier. Een aardige en intelligente jongen uit Myanmar die heel veel wist te vertellen over de bijzonderheden. Wees ons op de enorme stalagmieten, bizar gevormde steen in de vorm van een apenkop, de bijzondere flora en zelfs - op deze onbewoonde - eilandjes een apen kolonie. Uitbundige, wilde natuur, Loodrechte, kale rotswanden, soms ook binnenmeren, je komt ogen tekort. Dan weer terug naar de grote boot en varen naar het volgende eiland met weer andere bijzonderheden. Ook was er een eiland waar de commercie met alleen maar moslimvrouwen welig tierde. Gelukkig kon je daar ook een wandeltocht maken. En aan het einde van de middag naar een strand om te zwemmen en daarna terug naar de haven. Een bijzonder geslaagde dag. Met een 'van' zijn we afgehaald van het hotel en ook weer thuisgebracht. Echt een dag om niet te vergeten.
De volgend dag hebben we een stranddag gehouden op de Patong Beach aan de indische oceaan. Veel vertier, druk uitgaansdorpje. 's Avonds goed gegeten in Phuket en de volgende dag maar een nieuwe camera gekocht; Miriam is gek van schilderkunst en kon daar haar hart ophalen in de vele galaries. Mooie dingen trouwens, geen wanddecoratie maar echte kunst voor een betaalbare prijs. Ook moest de terugtocht nog geregeld worden en we vonden bij het busstation een kantoortje met een goede VIP-bus voor beduidend lagere prijs dan die we voor de heenreis via een travel-agent hadden geboekt.
Het was geen lang verblijf in Phuket maar we hebben nog andere wensen en dat moest ook geregeld worden. Gelukkig hebben we veel steun aan Mind, die voor ons reserveringen kan maken, inlichtingen kan opvragen e.d. Een hele rust voor ons.
Miriam heeft heel wat afgereisd in haar leven maar was nog nooit in Thailand: ze geniet hier met volle teugen van het fantastische en vooral 'amazing' land. Even over een markt lopen is er niet bij want ze wil weten wat wat is overb.v. vruchten. En meestal laat de verkoper wat proeven en als dank koopt ze een half kilo; de fridge ligt intussen vol met exotisch fruit!
De bedoeling is nu dat we morgen of overmorgen een paar dagen gaan doorbrengen in Bkk en vandaar zaterdagavond met de slaaptrein naar Chiang Mai vertrekken. Hoop daar binnenkort verslag van te kunnen maken.
Tenslotte: ik kreeg deze weken weer opmerkingen dat het maken van reacties niet goed lukt. Gelukkig komen die reacties nu rechtsstreeks in mijn maibox en heb ik die uitleg voor dat vervelende gedoe van google maar weggehaald. Google zou google niet zijn als er niets anders met die info gdaan zou worden, dus weg ermee. Blijf je reacties sturen naar m'n email, ik stel het erg op prijs.
En, als alles goed gaat volgen foto's over dit fantastische gbied binnenkort alsog. Ook de foto's die ik al genomen had zijn niet meer te achterhalen en dat waren er gelukkig niet zo veel omdat ik dagelijks de foto's dump op m'n laptop.

M’n leven is totaal veranderd sinds gisteren! Was ik tot voor kort m’n eigen baas in doen en laten, nu houd ik rekening met Miriam en dat doe ik met plezier! Ze is dinsdag aangekomen en heel gretig geniet ze met volle teugen van de thaise wereld hier. Ik dacht iets af te weten van het thais leven en gewoonten. Maar Miriam vraagt me van alles: wat is dit voor fruit, wat is dat voor iets. Vaak moet ik het antwoord schuldig blijven omdat ik ook niet alle fruit van Thailand ken of niet precies weet of een bepaald gerecht ‘spicy’ is of niet. Maar samen komen we er wel uit. En ze is heel gezellig en open. Ze is nu voor het eerst in Thailand en ze vond hier veel overeenkomsten met o.a. Zuid-america, Caraibean maar ook Israel.
Woensdagavond zijn we naar de nightmarket geweest: Miriam keek haar ogen uit naar alle onbekende zaken die ze daar aantrof. Ze wilde vanalles weten hoe het smaakt en waarvoor het is tot genoegen van de verkoper(st)ers die het wel interessant vonden dat iemand geinteresseerd was in hun produkten.
En Cor is intussen ook al gearriveerd in Thailand en na een paar dagen BKK nu ook neergestreken in Cha-Am. En ook Mind is weer terug hier en zodoende hebben we met z’n vieren de reis naar Phuket voorbereid. Mind gaat niet mee maar is reuze handig om bv. Een hotel te reserveren in het thais. Zo vonden we een hotel in Phuket op internet met een kamer voor 1900 Bath/night. Mind heeft gebeld en nu hebben we de kamet voor 1000 Bath! En zodoende gaan we vanmiddag richting Phuket; wel 9 uur reizen (vannacht) met een VIP-car! Maar we denken dat het zeer de moeite waard zal zijn. Maar meer over Phuket binnenkort.
Geen foto's deze keer, volgende keer des te meer!

Tot en met afgelopen woensdag was het hier in Cha-Am nog een beetje feest. Ik vermoed dat er nog wat vrije dagen voor de Thai waren, want de weekenddrukte op het strand bleef. Dus de commercie werkte op volle toeren, geen sprake van vrije dagen. Maar bv. Op bouwprojekten was geen mens te zien. Tot verdriet van m’n vriendinnen uit LA met hun nieuwe guesthouse. Het zou zijn deuren moeten openen juist voor de kerst maar helaas is het nog steeds niet klaar. Binnen nog lang niet alle meubilair en buiten wordt ook nog volop gewerkt, o.a. zijn volwassen palmen en andere grote bomen en planten aangevoerd en gepoot in wat de tuin moet worden. Toen ik ze gisteren Nieuwjaar ging wensen waren er geen werklui, alleen de dames waren bezig met decoratie. Ze hopen nu eind volgende week de deuren te kunnen openen.
De perikelen rond de Euro worden hier ook merkbaar: de koers van de Euro is nog nooit zo laag geweest. Ontving ik begin November nog 20.000 Bath voor 480,00 Euro, gisteren ontving ik slechts 19.500 Bath voor 498,00 euros, oftewel resp. 43 en nu 39 Bath voor één euro! Betekent wel een prijsverhoging van 10% sinds begin november. En dan te bedenken dat 2 jaar geleden nog rond 50 Bath per euro werd betaald! Dankjewel Griekenland! Maar het weerhoudt de touristen niet hierheen te komen. Zo rond de kerst streken hier weer hele gezinnen neer voor een paar weken vakantie, want ja, de warmte blijft gratis! En warm is het, drie, vier keer per dag een douche om iets op te frissen is geen luxe.
We leven ook in zo’n gekke wereld. Wij, westerlingen, komen hier voor de zon, de warmte, de zee, wat cultuur enz. En willen graag een beetje bijkleuren. De Thai daarentegen genieten ook van deze zaken alleen het bijkleuren is er niet bij! Als de thai, kinderen incl., gaan zwemmen is dat bijna altijd gekleed! Met T-shirt en halflang short. Want bruin zijn betekent voor hen armoedig. Bouwvakkers en vooral de vrouwen in de bouw dragen dan ook een soort burka om hun hoofd te bedekken! Hetzelfde beeld trouwens op de rijstvelden. Aangemoedigd door o.a. tv-reclames waarin jonge thai acteren, zie je allemaal ‘roomblanke’ jongelui met onmiskenbare aziatische gezichtskenmerken maar met gebleekte huid dus. Zonde van hun mooie huid, naar mijn mening. En de producten om de huid te bleken vindt je in overvloed. Laatst kocht een douchecrème hier bij de 7-Eleven. Een breed scala van producten, Nivea, Dove, Adidas maar ook talloze locale merken waaronder vele flacons met een ‘whitener’! Op de international merken is dat duidelijk aangegeven, de thaise merken veel minder. Ik dacht goed opgelet te hebben bij de aankoop van een lekker ruikende shampoo van thaise origine maar toen ik het op m’n kamer nog eens goed bekeek bleek er toch in kleine lettertjes tussen de verder thaise opschriften op te staan dat het product een whitener bevatte! Kon het probleemloos omwisselen. Als je ook langs het strand loopt zie je ook alleen maar ‘farangs’ in de zon zitten of liggen. De Thai zitten volledig gekleed met hun glas thai whisky soda onder de parasol of beter gezegd: een woud van over elkaar staande parasols.
Afgelopen dinsdag is er wat regen gevallen, voor het eerst sinds 1 november. 's Morgens een grijze lucht waaruit wat luie druppels vielen. Nat werd je nauwelijks van als ik nog niet nat van het transpireren was. Het duurde de hele ochtend maar om 12 uur scheen de zon alweer en gisteren en vandaag weer een strak blauwe lucht en gewoon heet. Gisteren veel gelopen dus vanmorgen maar eens lui bij het zwembad gelegen. Het zwembad ligt aan de noordkant van het gebouw zodat er nauwelijks zon staat op het water en het dus koel blijft. Kouder dan de zee, dus om werkelijk op te frissen is een duik in de pool het beste. De sunbeds staan wel in de zon: leuk voor de farangs.
Verder ben ik de komst van Miriam aan het voorbereiden, althans de excursies die we gaan maken, het transport naar verschillende bestemmingen en dat soort dingen. Zal ook wel goed komen. Dinsdag a.s. komt ze aan op Suvarnaphumi om 11:00 AM en ga ik ze ophalen. Want als ik hoor wat ze allemaal meebrengt dan moet het wel een heel grote koffer zijn! Cor uit Brabant arriveert een dag later en gaat direct door naar BKK en Miriam en ik ontmoeten hem eind volgende week in BKK om gezamelijk wat dingen te gaan bezoeken daar. Iedereen verheugt zich daarop en zal weer stof geven voor reportages op dit blog.
Bij de foto’s: het is vandaag weer rustig in Cha-Am. Niemand op het strand, de stoelen leeg. Of komt het omdat de thai een middagdutje doen in een pick-up?

Happy Newyear

Wat een geweldige jaarwisseling! Een warme, heldere dag, +30 graden, weinig wind, de omstandigheden optimaal. En de avond ook warm met een prachtige sterrenhemel.
Ik heb me dus schromelijk vergist in het vorige bericht door op te merken dat hier de jaarwisseling min of meer ongemerkt voorbij zou gaan. Helemaal fout! Er was een spetterend spektakel op het grote plein hier. Ik had wel borden gezien langs de weg met iets als 'Countdown 2012' maar de rest was in Thai dus voor mij onleesbaar. Op het plein was een groot podium gebouwd voor muziek, dans en lichtshow. Honderden tafeltjes en stoelen op het middenstuk en daar rondom heen tientallen 'foodstalls' waar je zelf je maaltijd kon samenstellen. Bier werd geschonken in glazen(!) liter-pullen of je op de 'Oktober-Feste' was. De weg naar het plein was afgesloten voor verkeer en getransformeerd in een gezellige tourist nightmarket.

In dat kader heb ik met Krissana (nickname Mind), ook een gast van het Saeng Thong, de oudejaarsnacht gevierd. Duizenden mensen op de been bij het plein, goede muziek, geweldige dansuitvoeringen van groepen authentiek geklede jonge vrouwen, heerlijk gegeten, iedereen in opperbeste stemming. Achter het podium, boven zee, een continu zwerm van oranjekleurige hetelucht ballonnen die met de zwakke wind langzaam zuidwaarts dreven en een voortdurend geknal op het strand met fraai vuurwerk. Tegen 12 uur begon het aftellen: iedereen ging staan en telde mee, in Thai of Engels of wat dan ook. En na het aftellen was het als een loveparade: een en al omhelzingen, zoenen, wildvreemde handen schuddden en roepen 'happy newyear, happy newyear'

Van korte duur, want het vuurwerk moest de lucht in. En de ballonnen! Mind en ik hadden ook ballonnen gekocht en die met honderden andere ballonnen de lucht in waarbij je een wens kan doen voor een happy newyear. En overal om je heen knallers en spectaculair vuurwerk. Het was gelukkig eb dus het strand is dan heel breed, genoeg ruimte voor iedereen. En dat alles zonder enig incident. Er wordt wat aan drank, bier en thai whisky, geconsumeerd, maar niemand, werkelijk niemand, die 'in zichtbare kennelijke staat' verkeerde. Dat is trouwens voor de thai een bedenkelijk gezichtsverlies. Een feest zoals een feest hoort te zijn! Politie was er slechts om het verkeer te regelen, geen regeltjes of betuttelingen, geen baldadigheid laat staan vandalisme.

Om een uur of 2 terug naar ons resort waar de securityofficer, Mr Rungsak en de nacht-receptionist mr. Bee ook op hun manier new year vierden. Ik had een paar biertjes voor ze meegenomen en hebben we nog een uurtje met z'n viertjes zitten kletsen, super! Al met al een geweldige avond.

Een heel druk weekend in Cha-Am trouwens. Vandaag ook de parkeerplaatsen vol langs de boulevard en druk verkeer met zoekende automobilisten. Cha-Am is ook redelijk uniek met die boulevard. Vanaf BKK de eerste echte badplaats en verderop, in Hua Hin bv., is geen zeeweg. Dus populair bij de mensen uit Bangkok die een weekendje weg willen.

Ik hoop dat mijn lezers, ieder op zijn manier, ook een fijne jaarwisseling hebben gehad en voor allen ook een Happy Newyear!