Mae Teng.

Vandaag, dinsdag, een schitterende dag gehad. We hadden een activity-trip geboekt met een aantal onderdelen. Bezoek aan een orchid-farm, rafting, elephantriding, lunch, trekking, whitewatervaren en een bezoek aan een hiltrib-village. Gehaald en weer thuis gebracht met een minibus en dat alles voor slechts 850 Baht, zeg 20 euro! Perfect georganiseerd, aardige groep van 8 personen en een prima thai reisleider.
Al deze activiteiten speelden zich af in en rond Mae Teng, 40 km. ten noorden van CM.
Op de weg naar de belangrijkste activities dus eerst naar de orchidfarm en koffiedrinken. Orchideeen in alle kleuren en vormen worden daar gekweekt en zijn te koop. Eveens was er een grote vlinderkooi waar talloze bijzondere vlinders fladderden.
Toen verder naar Mae Teng en daar eerst een rafting gevaren, op een bamboe vlot de rivier afzakken. Prachtig uitzicht op de oevers en de omringende bergen! We hadden op dat vlot 2 man om voort te bewegen en te sturen, dus hoefden niets te doen.
Met het busje weer verder naar de elephantriding. Deze parken staan onder toezicht van de overheid en de eisen voor verzorging en de goede behandeling zijn streng gereguleerd. Een halfuur zittend op een olifant door het bos en de rivier gesjokt en geen steile hellingen of afdalingen, bovendien een voor dier en mens een comfortabele zit.
Na onze rit werden de dieren afgespannen en konden ze vrij rondlopen en eten zoeken.
Dat deden wij ook en we kregen een prima lunch aangeboden.
Na de lunch nog wat foto's gemaakt en eten gegeven aan een olifant met een 2-jarig jong. En vervolgens een trekking te voet door het bos: eerst steil omhoog en toen ik bijna niet meer verder kon waren we op de top en konden we gelukkig rustig aan weer afzakken; tot aan een waterval, dicht bij de rivier. De bekkens waar het water in plonsde kon je gebruiken om te zwemmen. Het water had al een lange, zonnige weg afgelegd en was uitstekend van temperatuur: dus heerlijk zwemmen na die zweterige trekking!
Na weer een tochtje met de bus kwamen we bij de plek waar het whitewatervaren in een onstuimige rivier begon. Men noemt het hier whitewater, je kan ook zeggen 'wildwater'. Had dit in januari met Miriam niet gedaan (was toen een beetje grieperig) maar nu wel. Zwembroek nog aan, maar met een helm en zwemvest met z'n 5en in een flinke opblaasbare rubberboot en varen en laveren in het woeste water vol met rotsblokken. Een enkele keer een verval van een halve meter, maar de boot kon er tegen. Een geweldige ervaring! En alles is prima verlopen, wel helemaal nat, maar dat is niet erg in Thailand.
Tenslotte nog een hiltrib dorpje bezocht met de long-neckdames die een 15 tot 20 ringen om hun nek hebben waardoor de nek opgerekt wordt. Niet zo bijster interessant, temeer daar deze dames commercieel worden uitgebuit en ze dezelfde souvenirs verkopen die je overal in CM vindt.
Maar het geheel overziend was het een geweldige dag. Cor verzuchtte: "dat ik dit mag meemaken". En ik kan me daar geheel bij aansluiten.
We hebben beiden zoveel foto's gemaakt dat de batterijen volkomen uitgeput waren, van de hiltribs hebben we slechts een paar foto's, maar dat is niet erg. Om een selectie te maken uit 125 foto's valt niet mee, maar enkele staan hierbij om een kleine indruk te geven van een grootse dag! Ik kan wel beelden delen, maar niet de emotie die bij deze foto's loskwamen. Van de whitewatertour zijn geen videos of foto's: aangeraden werd alle vochtgevoelige spullen in de bus achter te laten en dat was nodig ook! Overigens was het traject ongeveer gelijk aan dat van de video van ca. 25 januari jl.

Chiang Mai.

Inmiddels zijn Cor en ik naar Chang Mai verhuisd. Cor kwam van Pataya, ik van Cha-Am en we vonden elkaar weer donderdagmiddag 22/02 op het Mo Chit Busstation, het noordelijk busstation. Daar hebben we de lijndienst bus genomen naar Chiang Mai. Reistijd: 12 uur! Maar met voldoende stops, een maaltijd inbegrepen. We vertrokken van Mo Chit om 15:00, dus om 03:00 de volgende dag in CM! We maakten ons wat zorgen over het vinden van een guesthouse om die tijd, maar dat viel mee. Een taxichauffeur bracht ons naar een guesthouse in het centrum van CM en zij hadden 2 nette kamers beschikbaar. En zo zitten we in de CM Travel Lodge Guesthouse, nabij de nightmarket maar gelukkig in een rustige straat.
Die vrijdag hebben we niet veel meer gedaan, slapen tot het middaguur en 's middags de stad wat verkend. Zo ook op zaterdag: naar de chinatown geweest en ons verbaasd over de enorme hoeveelheden koopwaar op straat, in de shops, in de markthal, het grenst aan het ongelofelijke. 's Middags naar de Tapeh Place en omgeving waar we nog even gekeken hebben naar de guesthouses die op ons lijstje stonden, maar qua prijs/prestatie was het niet de moeite waard om te verhuizen. Een cappucino, een versfruitsapje, hapje eten, rondkijken, gewoon een heerlijk vacantiedagje: niets hoefde en we hadden rustig de tijd voor verkenningen. 's Avonds een pintje gepakt in een café en een spelletje poolbiljard gespeeld.
Zondagmiddag zijn we naar de prachtige tempel op een berg in de nabijheid van CM geweest, de Doi Suthep. Het was er druk, veel thai people die de tempel bezochten om te bidden en te mediteren. Of een processie lopen rond de gouden pagode met een lotusbloem in de hand, wierrookstokjes branden en allerlei andere symbolen uitvoeren. Wij westerlingen begrijpen er slechts een fractie van maar het is toch indrukwekkend om het te zien. Vooral Cor was geimponeerd door de scène. Bovenop de berg heb je normaal gesproken een schitterend uitzicht op Chiang Mai. Echter door luchtvervuiling hing er nu een smog boven de stad. Die wordt veroorzaakt door het verbranden van landbouwafval in Myanmar en komt langs de loop van de Ping-river naar o.a. CM. Dat zeggen de Thai, maar ik vermoed dat ook de Thai bijdragen aan die airpollution. Dat schijnt ieder jaar voor te komen in februari/maart.
Daarna met de songthaw weer terug naar de Tapeh Place waar intussen de Sunday Nightmarket al aan de gang was, een markt met voornamelijk handycraft artikelen, handgemaakte spullen. Van prachtig houtsnijwerk, duizenden sleutelhangers met uiteenlopende hangers, kleding, zijde en vooral 'souvernirs' wat je daar ook onder kunt verstaan. Er was ook een kraam met hondenkleding! Een petje voor je hondje, of een das om de nek, een jasje aan, alles is mogelijk. En vooral prachtig gemaakt met mooi textiel en stiksels. En dat voor een prijsje wat eigenlijk onmogelijk is. Zo'n hondenpetje (wat moet dat een gepruts zijn om dat aan elkaar te naaien) kost om en nabij 1 euro. Amazing Thailand!
De markt is zeker een kilometer lang, aan beide zijden van de straat en op de middenstraat muzikanten (vaak kinderen maar ook groepjes blinden) en vooral veel bezoekers, heel veel.
We hebben niet de gehele markt bezocht want na een paar uurtjes geslenter had ik het zo langzamerhand wel gehad en teruggegaan naar het guesthouse om te douchen en slapen.
Morgen gaan we een adventure-tocht maken. Vandaag geen vaste plannen dus weer even tijd om het blog bij te werken. En ook voor mij weer fijn om in Chiang Mai te zijn, ondanks de airpollution waarvan je in de stad nauwelijks last hebt. Overdag warm tot plus 30 graden, de nachten koel, geen aircon nodig om goed te slapen.
De foto's zijn van de Hiltrib-kinderen uit de bergdorpen rond CM die door hun moeders in klederdracht zijn gestoken en worden gepushed om te poseren en geld te vragen!
"Photo - Money", die woorden spreken ze al en levert hen de nodige Bahtjes. Voorts de tempel in al zijn gouden glorie. Een monnik die onderhoudswerk verricht aan de drakenkop bij de trap naar de tempel. En een foto van ons guesthouse.

Eind vorige week leek het erop dat de regentijd was aangebroken. 's Nachts was er al wat gerommel van onweer en wat regen, maar het begon pas echt in de morgen. Een tropische bui, de regen valt loodrecht naar beneden en binnen korte tijd stond het water hier op de weg al 10 cm. hoog. Voor de thai niets nieuws: kinderen liepen in hun badkostuum over straat en gingen gewon door met spelen in zee. Auto's reden stapvoets, motorbikes probeerden er ook doorheen te komen maar veel mensen zochten toch beschutting. Het duurde de hele ochtend, onophoudelijk plenzen. Rond het middaguur was het over en kort daarna kwam de zon weer door. Het duurde wat langer voordat de plassen overal weer weg waren.
De daarop volgende dagen tot en met heden is het prachtig, rustig weer. Warm maar niet benauwd. Nauwelijks golfslag in de zee zodat het water kristalhelder is. Ideaal!
Ook om lange wandelingen te maken. Eergisteren langs het strand naar een volgend dorpje gelopen en weer terug, zal gauw zo'n 25 Km. geweest zijn want toen ik om 19:00 weer thuis was, was ik bekaf. Maar met een 'big Singha' is dat weer snel over!
Op dit moment zit Cor nog in Pattaya. We wilden eigenlijk vannacht met de nachttrein naar Chiang Mai vertrekken maar de treinen waren tot en met vrijdag al volgeboekt. We gaan nu toch morgenavond met een nachtbus. De vacantie van Cor loopt langzamerhand ten einde. Ik ben voornemens enkele weken in Chiang Mai te blijven en ook nog enkele weken in Chiang Rai, wat noordelijker. Terugkeer naar Cha-Am zo half maart, verwacht ik.
Met de berichten van Cor uit Pattaya en met enkele gesprekken hier moet ik toch mijn visie op het sextourisme nuanceren. Het was Cor opgevallen dat er zoveel oude mannen, zeventigers en tachtigers, daar rondlopen met stokken, rollators en andere hulpmiddelen met welliswaar een mooie Thaise aan hun arm, maar dat er geen sprake is van sextourisme. Het verhaal werd me bevestigd door een engelsman van 78 die hier in het Saengthong verblijft. Openhartig vertelde hij dat een ernstig diabetespatient is en onvoldoende voor zichzelf kan zorgen sinds hij weduwnaar is. Voor hem geen optie om naar een verpleegtehuis te gaan in Engeland vanwege de marginale verzorging tegen exorbitante prijzen. Maar met een modest pensioen van ongeveer 1000 Pound kan hij hier een 'verpleegster' betalen die hem 24/24 verzorgt. Die dame krijgt een salaris, vrij eten en drinken en doet verder alles voor hem. Allebei gelukkig! En volgens deze man is dat een trend: vergrijzing in Europe, bezuinigingen alom, het weinige verplegend personeel is overbelast waardoor nog nauwelijks enige aandacht voor de patienten. Volgens hem een trend die grote opgang maakt voor mensen met een gereduceerde mobiliteit, ook omdat de gezondheidszorg op hoog peil staat in Thailand. Zo zie je dat niet alles wat je ziet is wat je denkt!

Twee pics van de tropische regenval op straat en het toegangspad naar de ingang van het Saeng Thong. De derde foto is van de enorme 'rijnaken' die het belangrijkste export-artikel van Thailand vervoeren. Ik zie ze vaak vanaf het strand aan de horizon voorbij trekken. Maar nu eens van dichtbij, half vol geladen uit een zijrivier. Men vertelde me dat deze boten vol rijst de Gulf uitvaren en op de Indische Oceaan de overslag van de lading plaatsvindt in bulkcarriers die over de hele wereld uitzwermen. De Gulf is niet geschikt voor zeer grote schepen.

Afscheid Koh Samui

Het was goed op Koh Samui, maar na een dag of 10 vonden we het wel genoeg. Ik had nog graag een tocht met de motorbike willen maken, maar dat is niet geheel risicoloos. Erg druk verkeer en vooral jonge farangs scheuren er maar op los met de bike en dat er ongelukjes gebeuren is voorspelbaar. Als je eens rondkijkt zie je zoveel mensen met verbanden om benen en/of armen of erger, dat je je toch wel bedenkt alvorens er met zo'n ding op uit te trekken maar het is haast onvermijdelijk als je het eiland wil verkennen.
Afgelopen dinsdag zijn we weer met de Governemental Bus van Koh Samui naar Cha-Am vertrokken. Deze bus is geen VIP-bus met toilet etc. en wordt voornamelijk gebruikt door thai passagiers. Stopt elke 2 uur voor een sanitaire stop of een eetpauze. We hebben deze keer niet de nachtbus genomen, maar zijn om 01:30 PM vertrokken en arriveerden in Cha-Am de volgende morgen om 01:00 uur, lange reis dus. Maar in Cha-Am stonden onze kamers weer klaar.
Het is de hele week 'feest' is Cha-Am. Het feest van de krab. Misschien is Krab wel een synoniem voor touristen want die komen in grote getale af op deze evenementen en dat levert geld op voor de thai! Het inmiddels bekende recept: veel muziek en dans, heel veel food (met veel crabgerechten) en beverage te koop, een nightmarket en vooral een heel gemoedelijke sfeer. Het feest begint om een uur of 5 's middags en is om midnight afgelopen. En de volgende avond weer verder.
Verder is het leven in Cha-Am als gewoonlijk. Gisteren waren er weer bussen vol met middelbare scholieren: de straat was geel/grijs van de onberispelijke k(l)eurige schooluniformen. Ja, schone, gestreken kleding is voor thai erg belangrijk en hoort bij de opvoeding. Fransen zouden er een voorbeeld aan kunnen nemen!
Cor is vandaag voor enkele dagen vertrokken naar Pattaya, aan de overkant van de Gulf. Jaren geleden ben ik daar ook geweest maar door m'n negatieve indruk over Pattaya ben ik niet meegegaan en blijf lekker in Cha-Am. In mijn optiek is Pattaya een stadje waar slechts oude mannen komen die op zoek zijn naar jonge meiden. Of jongens, of shemales (omgebouwde mannen). En de keus is groot.... Je hoeft trouwens als man niet op zoek te gaan, de hele dag door krijg je vragen "Hello, where you come from?", "Wat's your name?", "What you gonna do?", enz. Ben benieuwd hoe Cor het daar vindt.
Volgende week gaan we naar Chiang Mai, de parel van het Noorden. Cor is daar nog niet eerder geweest en CM is zeker de moeite waard, het landschap geheel anders. Zijn vacantie schiet al aardig op dus zijn laatste weken brengen we daar door.
De pics zijn van de bootreis vanaf Koh Samui genomen en ook andere kleine eilandjes, grote rotsen, zijn zichtbaar. De rest spreekt voor zich.

Het resort hier is eenvoudig; de bungalows zijn redelijk klein en basic. Het terrein daarentegen is ruim en uitgestrekt met open ruimtes tussen de bungalows met palmen en andere tropische bomen en struiken. Vanmorgen zaten we op ons terrasje koffie te drinken toen er plotseling een loslopende buffel rondscharrelde nabij onze bungalow, een vrij jonge stier. Waar hij vandaan kwam wist niemand, hij werd ook niet opgejaagd maar vertrok weer richting de drukke weg. We hebben geen gierende remmen gehoord... Ook zitten er veel vogels in de bomen. Een kolibrie kwam met zijn lange snavel een hagedis weghappen uit het raamkozijn. En andere prachtige blauwe vogels vliegen hier rond, en een soort parkieten. En dan zijn er de 'merels', bruin met een felgele snavel die helemaal niet bang zijn en vaak in paartjes op zoek zijn naar iets eetbaars. En eekhoorntjes die als apen van boom naar boom springen of op de daken van de bungalows. Puur natuur dus en bovendien heerlijk rustig.
We wilden vanmorgen iets meer zien van het dorpje Lamai en we dachten dat het te ver was om te lopen dus namen we de songthaw, een soort taxi waar 12 personen in kunnen zitten maar soms hangen er nog wel een stuk of wat mensen aan de achterkant. Tegen een vooraf afgesproken prijs brengt de songthaw je waar je moet zijn. Het bleek toch wel meer dan een kwartier rijden te zijn voor we er waren. Lamai is een touristenplaatsje met alle gebruikelijke winkeltjes en resto's. Na de koffie en later de lunch liepen we een zijstraatje in naar het strand. Groot was onze verbazing dat we eigenlijk op betrekkelijk korte afstand van ons resort waren. Eens nagekeken op de kaart: de doorgaande rondweg van het eiland hadden we gevolgd tot voorbij Lamai en toen over de eenrichtingsweg een stuk teruggereden naar de village. Als we dat hadden geweten...
We zijn dan ook terug gelopen naar het resort, in 10 minuten of zoiets. En daar aan het strand een siesta gehouden, zwemmen en om 5 uur, juist, Singha-tijd!
's Avonds vinden we wel een aardig restaurantje in de buurt om wat te eten. Dan lopen we op de inmiddels donkere weg en aan de andere kant staat de mevrouw van het Sunee-restaurant waar we eerder waren geweest al naar ons te zwaaien en is ze werkelijk blij ons weer terug te zien! Waar vind je nog zoiets?
Wat verderop is een kleine bar voor een laatste Singha. Nee, niet van het type waar jonge meiden op je schoot komen zitten. Hier zwaait een voluptueuze thaise (47) met lang zwart haar de scepter. Zij en nog een andere vrouw nodigden ons uit voor een spelletje domino met een inzet van 5 Bath (12 cent). Er waren verder slechts een paar mensen, dus hadden ze tijd genoeg en het was gewoon fair play zonder verborgen valkuilen. Was erg gezellig en intussen konden we nog wat van de thaise taal opsteken.
We hadden iets gehoord over regenbuien die Koh Samui zouden passeren, maar die zijn niet gekomen. Warm weer met zo nu en dan een wolkje, iedere dag opnieuw. Geen wonder dat hier zoveel touristen zijn.
En dat kun je zien op de foto van het centrum van Lamai. Zo vanaf borreltijd lijkt het wel een wereldstad: alle terrassen vol, de restaurants lopen vol, heel veel verkeer. Wij besloten naar de foodmarket te gaan met tientallen stalletjes waar je voor heel weining geld je eigen maal kunt samenstellen, vers gemaakt! Je zoekt een plekje om te zitten en eten maar voorzover er geen verkopers van prullaria langskomen! De tweede foto zou heel mooi kunnen zijn. Toen we langs het strand liepen tegen de avond scheen een lage zon nog net op de witte schuimkraag van de golven. Prachtig, maar voor ik m'n plaatje kon maken was de zon al weer weg, dus geen zonnige foto.

Koh Samui

Ja, het is heerlijk op Koh Samui, zoals het hoort lekker warm. Het is druk op het eiland. De rondweg is een constante stroom van auto's en vooral motorbikes. Gisteren hebben Cor en ik er ook ieder één gehuurd en hebben we en tour over het eiland gemaakt.
Als je ziet hier hoe vooral jongelui (touristen) hier over de weg scheuren in et drukke verkeer met die motorbikes, vaak alleen een korte broek aan, dan houd je je hart vast. Wij deden het wat rustiger aan. Een tocht naar het noorden van het eiland waar de zgn. Big Buddha staat en de in de buurt gelegen tempel. De tempel staat op een eilandje in een meer en is omgeven door een muur in de vorm van lotusbloemen. En zoals gewoonlijk bij tempels, hij schittert van de goudkleurige ornamenten. En verder allerlei sculpturen van draken, dieren en monsters: kenmerken van chinese invloeden.
Daarna naar de Fisherman's Village geweest, een touristisch dorpje met heel veel franse(!) invloeden. Veel galeries met authentieke thaise kunst en schilderkunst en vooral veel restaurants.
Vandaar naar Mae Nam Beach waar ik 4 jaar geleden was. Ook dat dorp totaal veranderd, maar het guesthouse en de eigenaar waren nog precies hetzelfde. Als je zo langs de doorgaande weg rijdt zie je ook veel vernieuwing; er verrijzen grote luxe resorts en de kleinere guesthouse worden daardoor van de markt gedrukt. Jammer.
Er was een nieuwe weg geopend en klein half jaar geleden, van Mae Nam over de bergen naar Lamai. Volgens de verhuurder van de motorbikes een goed weg. Die hebben we op de terugweg genomen na wat gezoek waar die weg eigenlijk begon. Maar die weg was schitterend, althans het uitzicht. Heel weinig verkeer, vaak steile weg, maar als we even stopte hoorden we alleen de absolute stilte, alleen de vogels kon je horen. Een verademing. Het hoogste punt zal zo'n 500 meter geweest zijn met een geweldig uitzicht op de dorpsjes langs de zee. Hier en daar stond een afdakje van een boer langs de weg en wat buffels, verder puur natuur en stilte. De weg zou nieuw zijn, maar de natuur had al zijn werk gedaan: op sommige plaatsen veel zand op de weg wat van de bergen rondom was afgespoeld; op sommige plaatsen was het beton al kapot en kon je met moeite passeren. Toen we al aan het afdalen waren en we het eerste huis tegenkwamen zijn we gestopt. De eigenaresse van het huis hebben we ontmoet en nodigde ons uit voor de koffie: uiterst gastvrij. Ze vertelde dat ze daar alleen woonde met de 2 honden en ze deed iets in de verhuur van bungalowtjes. Leuke ontmoeting. Verder naar beneden stonden meer riante huizen en daarna kwamen we weer op de rondweg bij Lamai. Prachtige tocht, maar we hadden wel begrepen dat we voor donker thuis moesten zijn. Die bergweg bv. heeft geen verlichting en met de gaten en zand op de weg is dat niet te doen in het donker.
Vandaag wat geluierd bij het guesthouse. De golfslag was weer aardig hoog. Ik heb geprobeerd wat te zwemmen achter de branding, maar kon er niet doorheen komen. De golven gooiden met omver en als ik weer was opgekrabbeld kwam de volgende golf. De zee was sterker dan ik.
We zitten trouwens in Lamai vlak bij de touristische attractie van Koh Samui: the grandfather and grandmother. Een rotsformatie waar je met de nodige fantasie genitialien in kan ontdekken, vrouwelijk en mannelijk. Zoiets wordt natuurlijk gekoesterd want voor de rest zijn er niet zoveel attracties: minibusjes vol touristen, de motorbikers enz. komen in horden even kijken en kunnen een soort gelei van cocosnootmilk kopen, wel lekker maar mierzoet.
De kamermeisjes hadden de kamer weer schoongemaakt en hadden heel creatief de schone handdoeken gevouwen in de vorm van een zwaan. Eergisteren stond er een olifant op m'n bed!
Voor de komende dagen wordt er wat regen voorspeld. Dat is voor mij lang geleden maar bij een hoge temperatuur is dat nou niet echt vervelend. We wachten het wel af.

De reis naar Koh Samui was lang en vermoeiend, maar was perfect georganiseerd. s Avonds 0m 10:30 vertrokken uit Hua Hin en direct door naar Pom Sak aan de kust bij Surat Thani. We kwamen om 06:00 aan 's morgens, direct naar een grote veerboot, met de bus en al en waren om 08:30 op Koh Samui alwaar we een taxi hebben genomen naar het zuidelijk strand, Lamai beach, en daar verscheidene guesthouses bezocht. Enkele waren complet of te duur, maar uiteindelijk vonden we 2 bungalowtjes bij Lamai Chalets. Eenvoudige maar schone huisjes voor nagenoeg dezelfde prijs als m'n riante appt. in Cha-Am; de prijzen zijn hier substantieel hoger, ook voedsel, taxi's enz. Maar goed, alles is relatief.
Het strand is breed en de zee heeft een stevige branding met hoge golven. De omgeving wat verkend en in een naburig restaurant gegeten. En vroeg naar bed om de reisnacht snel te vergeten.
Vandaag, maandag, hebben we een lange strandwandeling gemaakt over de in het algemeen niet erg druk strand, langs prachtige resorts, eenvoudiger guesthouses, de rotsen half in de zee; en genoten van de warme zee waar je tot meer dan 100 meter vanaf het strand nog steeds kunt staan! Verkoeling geeft de zee nauwelijks, maar dus verder van het strand is de onderlaag nog enigszins verkoelend.
Vanmiddag wat op de sunbeds bij het zwembad hier 'uitgerust' met een koude Singha.
De zee verveelt me absoluut niet; activities ga we wel weer doen in de komende weken.
Ons guesthouse zit vol met duitsers, al dan niet vergezeld met een jonge thaise, het is hier eenvoudig maar wel gezellig.
De pics van de veerboot, de twee bungalowtjes waar we bivakkeren en wat strandimpressies geven een indruk van ons zwitserlevengevoel!

Naar Koh Samui.

Nadat ik nu een paar dagen weer 'thuis' ben, gaan Cor en ik nu vannacht naar Koh Samui, een van de vele eilanden en eilandjes in de Gulf. Vanavond dus met de bus naar Surat Thani en vandaar de ferry naar Koh Samui. Voor mij een weerzien, voor Cor een nieuw avontuur. Dat de keus weer gevallen is op Koh Samui is puur toeval, maar het is een leuk eiland, dus waarom niet? We denken daar een weekje te blijven en daarna weer naar 'huis' en later nog wat tripjes te maken naar o.a. Chiang Mai.
Gisteren hebben we de trip geregeld op het Busstation van Hua Hin, direct bij het kantoortje van de busonderneming; dat scheelt veel geld ten opzichte van een boeking bij een travel agency.
Het weer is prachtig, 30 graden, de zeebries, nee, geen last van Elfstedenkoorts!

Hierbij nog de beloofde pics van de boottocht bij Phuket met dank aan Cor, hij heeft de tocht ook gemaakt een paar dagen later en had gelukkig minder pech dan Miriam en ik met onze camera's. Hoop dat er een goede indruk wordt gegeven van deze schitterende tocht naar deze bizarre rotsformaties, grotten, lagunes en binnenmeertjes die we met een cano hebben bezocht. En zo verzamelen we dagelijks onuitwisbare indrukken van een prachtig Thailand. Miriam is weer terug in NY-state, maar betreurt dat ze niet de mogelijkheid had langer te blijven: ook voor haar is Thailand een weldadige impressie geweest.

Om te beginnen: bedankt voor alle lieve reacties in m'n mail. Helaas kon ik nog niet alle mailtjes beantwoorden maar de komende dagen heb ik weer meer tijd.
En intussen is het alweer woensdag, de tijd vliegt! Hadden Miriam en ik laatste vrijdag nog een schitterend adventure met de forest flight, zaterdag hebben we een 'rustige' dag gehad in Chiang Mai, wat shopping, walking, gegeten in een goed restaurant, the Tiger Temple Restaurant, met live-music en good food.
En zondag moesten we terug naar BKK: ook een avontuur, maar niet erg leuk. De nachttrein was vol dus restte ons niets anders dan de daytrain te nemen. Dat is dan een Express-train. Waarom die zo heet is mij onduidelijk want hij doet er 12 uur over volgens de dienstregeling, maar was een uur vertraagd. Derhalve 13 uur in die trein!
Een lange, lange zit, maar weinig andere keus. Ja, met het vliegtuig, maar dat is wel sneller, maar niet echt veel want je vliegt naar Suvarnaphumi omdat de Don Muang Airport, dichtbij centrum BKK, buiten dienst is na de flood, de runway moet vernieuwd worden. Maar goed, we zijn aangekomen in BKK en hebben weer geslapen in het Bayoke Sky Hotel. We zouden een afscheidsdiner hebben op de 81e verdieping, maar door allerlei omstandigheden waren we pas om half 10 in het restaurant terwijl het om 10 uur sluit. Dus van romantisch tafelen kwam niet veel terecht.

Maandagochtend na het copieuse ontbijt (self-service ontbijt van de hele wereld verspreid over een 40-50 meter lange counter. Natuurlijk eet je dan weer veel te veel... Dus vervolgens dan maar naar het zwembad op de 20e etage, waar eveneens een sauna, fitness, golf-court en bar is. Ik had daar eigenlijk nog een nachtje willen blijven maar heb toch besloten een wat eenvoudiger onderkomen te nemen. Miriam en ik hebben afscheid genomen daar en is met de taxi naar de airport gegaan, ik naar een ander hotel omdat het te laat was om naar Cha-Am te gaan. In mei a.s. hopen we elkaar weer in New York te treffen.
Het waren fantastische weken met haar, ook erg vermoeiend, temeer daar ik een flinke verkoudheid had opgelopen. Maar de leuke dingen die we in die weken hebben gedaan doen alle probleempjes vergeten.
Dinsdagmiddag weer naar Cha-Am gegaan. Cor was daar ook weer terug uit Phuket. Ze hadden hem gevraagd wanneer Willem weer terugkomt en de hele crew was happy dat ik er gisteravond weer was: m'n apartement was gereed voor m'n komst, alsof ik weer thuis kwam. En nu maar een paar dagen eens flink uitrusten alvorens nieuwe activiteiten te ondernemen. Chiang Mai is ontzettend leuk voor adventures, de bergen, het landschap, voor de shopping, maar ik ben blij nu weer terug te zijn in Cha-Am met de blauwe zee, het strand, de bekenden hier, zoals gezegd: een gevoel dat ik weer 'thuis' ben na een geweldige vacantie met Miriam.

Een video van Siam Square, mijn geliefde plekje in BKK en een video van de top van het Bayoke Sky Hotel, 83e verdieping met het revolving platform.
Voorts nog 2 photos van de Forest Flight en tenslotte de Kasemsan Soi waar m'n geliefde Reno-Hotel staat, vlakbij het Siam Square.
En als allerlaatste: 'thuis' in Cha-Am, bij de pool en de zee!