Eind vorige week leek het erop dat de regentijd was aangebroken. 's Nachts was er al wat gerommel van onweer en wat regen, maar het begon pas echt in de morgen. Een tropische bui, de regen valt loodrecht naar beneden en binnen korte tijd stond het water hier op de weg al 10 cm. hoog. Voor de thai niets nieuws: kinderen liepen in hun badkostuum over straat en gingen gewon door met spelen in zee. Auto's reden stapvoets, motorbikes probeerden er ook doorheen te komen maar veel mensen zochten toch beschutting. Het duurde de hele ochtend, onophoudelijk plenzen. Rond het middaguur was het over en kort daarna kwam de zon weer door. Het duurde wat langer voordat de plassen overal weer weg waren.
De daarop volgende dagen tot en met heden is het prachtig, rustig weer. Warm maar niet benauwd. Nauwelijks golfslag in de zee zodat het water kristalhelder is. Ideaal!
Ook om lange wandelingen te maken. Eergisteren langs het strand naar een volgend dorpje gelopen en weer terug, zal gauw zo'n 25 Km. geweest zijn want toen ik om 19:00 weer thuis was, was ik bekaf. Maar met een 'big Singha' is dat weer snel over!
Op dit moment zit Cor nog in Pattaya. We wilden eigenlijk vannacht met de nachttrein naar Chiang Mai vertrekken maar de treinen waren tot en met vrijdag al volgeboekt. We gaan nu toch morgenavond met een nachtbus. De vacantie van Cor loopt langzamerhand ten einde. Ik ben voornemens enkele weken in Chiang Mai te blijven en ook nog enkele weken in Chiang Rai, wat noordelijker. Terugkeer naar Cha-Am zo half maart, verwacht ik.
Met de berichten van Cor uit Pattaya en met enkele gesprekken hier moet ik toch mijn visie op het sextourisme nuanceren. Het was Cor opgevallen dat er zoveel oude mannen, zeventigers en tachtigers, daar rondlopen met stokken, rollators en andere hulpmiddelen met welliswaar een mooie Thaise aan hun arm, maar dat er geen sprake is van sextourisme. Het verhaal werd me bevestigd door een engelsman van 78 die hier in het Saengthong verblijft. Openhartig vertelde hij dat een ernstig diabetespatient is en onvoldoende voor zichzelf kan zorgen sinds hij weduwnaar is. Voor hem geen optie om naar een verpleegtehuis te gaan in Engeland vanwege de marginale verzorging tegen exorbitante prijzen. Maar met een modest pensioen van ongeveer 1000 Pound kan hij hier een 'verpleegster' betalen die hem 24/24 verzorgt. Die dame krijgt een salaris, vrij eten en drinken en doet verder alles voor hem. Allebei gelukkig! En volgens deze man is dat een trend: vergrijzing in Europe, bezuinigingen alom, het weinige verplegend personeel is overbelast waardoor nog nauwelijks enige aandacht voor de patienten. Volgens hem een trend die grote opgang maakt voor mensen met een gereduceerde mobiliteit, ook omdat de gezondheidszorg op hoog peil staat in Thailand. Zo zie je dat niet alles wat je ziet is wat je denkt!

Twee pics van de tropische regenval op straat en het toegangspad naar de ingang van het Saeng Thong. De derde foto is van de enorme 'rijnaken' die het belangrijkste export-artikel van Thailand vervoeren. Ik zie ze vaak vanaf het strand aan de horizon voorbij trekken. Maar nu eens van dichtbij, half vol geladen uit een zijrivier. Men vertelde me dat deze boten vol rijst de Gulf uitvaren en op de Indische Oceaan de overslag van de lading plaatsvindt in bulkcarriers die over de hele wereld uitzwermen. De Gulf is niet geschikt voor zeer grote schepen.