Hoge gebouwen, kerktorens, heuvels of bergen hebben een bijzondere aantrekkingskracht op me. Het uitzicht fascineert me en ik heb er de moeite voor over. Nee, niet om de Mount Everest te beklimmen, maar hoogtes die in maximaal enkele uren is te beklimmen. Korter mag ook: deze week kwam ik weer langs het condominium met 40 verdiepingen aan het strand. Het geval was dat ik erge dorst had en m'n water was op. Ben dus naar binnen gegaan. Een poetsvrouw verwees me naar de ontvangsthal even verderop. Een enorme hal van drie verdiepingen hoog, slechts dikke marmeren pilaren onderbreken de ruimte. Ergens was een kleine bali. Een receptioniste zat uitgebreid te bellen. Een koelkast achter haar was niet bepaald gevuld. Liep een rondje door die hal, vond overal groepjes liften, nauwelijks mensen. En ik besloot de kans te wagen en eens boven te gaan kijken. Op naar de 38e verdieping. Daar aangekomen geen mens te zien. Wel is er een zwembad, een aantal ruimtes buiten gebruik. Een zou een fantastisch uitzicht kunnen geven door een glazen wand. Maar die was - zo leek het - gezandstraald. Nog enkele trapjes naar boven en ik had een prachtig uitzicht over de omgeving. De nevenstaande foto's geven daar een beetje een indruk van. Er was helemaal niemand daarboven en ben dus ook niet weggejaagd, nee gewoon weer naar beneden en - zonder water - het strand maar weer opgezocht. Had al zo vaak verlangend omhoog gekeken bij die condo en nu weet ik hoe het er is!

Ja, wat ik al niet drink en vooral weer uitzweet zo op een dag, dat moeten liters zijn. Water, green tea, soda en 's-avonds bier, het gaat de hele dag door. Tien minuten lopen en m'n shirt is weer nat van het zweet!

Deze week zag ik ook een tv-programma op BVN: "Hoe heurt het eigenlijk?" Heb het maar even aangekeken. Maar die vraag doet zich hier ook wel eens voor. Had een eind gelopen langs het strand en zat even uit te blazen op een trap naar de weg om wat te gaan eten. Komen er een 5 of 6 jongelui het water uit en vallen eveneens neer op de trap. De oudste, een jaar of 30, laat een fles bier halen door een van de jongeren en vraagt me "where you come from". En nog wat van die vragen. Z'n bier wordt inmiddels gebracht, hij schenkt een glas in en wil het aan me geven.

Ik zeg hem, nee, dankjewel, ik ga zo eten. Iemand anders pakte dat glas, dat kwam wel op. Maar achteraf bedacht ik me dat hier andere waarden gelden: wellicht is mijn weigering wel een belediging, dus hoe het hier 'heurt, ik weet het niet. Toen ik wegging groetten ze me, dus het zal geen al te groot probleem geweest zijn.

Vandaag nog even over de flood. Langzaam maar heel zeker zakt het water en bv. in Ayuthaya ten oorden van Bkk zijn de straten droog en wordt er grootschalig schoonmaak. Elders ook flink gezakt. Zoals op de luchthaven Don Muang. Was er een paar weken veel ophef over de foto in de krant met 2 vliegtuigen met hun buik in het water, nu stond er een overzichtsfoto van de luchthaven in de krant. De TAT, Tourist Authority of Thailand, vond het kennelijk niet meer vervelend. Er staan op die laatste foto overigens 14 grote Boeings of Airbussen en 3 kleine vliegtuigjes nog steeds in het water van 90 cm. hoog!

Hoe de thai omgaan met de flood is soms ook onbegrijpelijk. Hilarische foto's in de krant, b.v van een man die in een eindeloze watermassa nog rustig op een houtskoolvuurtje zijn satay staat te bakken. Zal wel uit een speciale hoek genomen zijn, maar toch.

In een andere plaats is een wedstrijd gehouden wie het meest doelmatige en beste vaartuig kon maken. Een hele serie vernuftige en ingenieuze producten was het gevolg. Lege drums en een vlonder, fiets erop waaraan een propeller gemonteerd was en fietsen, ik bedoel, varen maar. En een lol dat ze hadden!

Ook scholen willen weer opengaan, helaas is al het lesmateriaal weggespoeld dus de kids houden nog wel even vacantie.

Dat brengt me op het volgende: hier in Cha-Am, maar in heel Thailand voorzover ik weet, bestaat nog geen gescheiden afval. Toch is de overheid begaan met het milieu en zij betaalt voor ingezameld plastic afval en blik een bedragje per kilo. Gevolg: de armere mensen pluizen de vuilnisbakken uit op zoek naar dat afval. De hele dag zie je mensen op de motorbike met zijspan die de containers induiken en de zeer vele plastic waterflessen en blikjes eruit halen. Geen pretje, dat werk, maar men kan er zijn levensonderhoud van bekostigen.

En nu is deze actie in de floodgebieden ook uitgebreid met papier en met name de natte en kapotte boeken van scholen of wie dan ook.

Vanavond was er weer de nightmarket. Altijd interessant en vooral: je kan er lekker en goedkoop je maaltijd samenstellen. Zat vanavond met een Noor en een Zweed aan tafel en leuk gekletst. "Where you come from" is altijd de openingszin. En ik zei dus dat ik in France woon.

Waarop de Zweed zij: "oh, ik dacht dat je dutch was zo aan je engelse accent te horen" Viel dus door de mand! Maar dat was goed uit te leggen. Iemand vond de foto's van de markt zo leuk, dus hierbij nog een paar van de foodmarkt. Moet je indenken: al die heerlijke geuren van dat eten, de hitte van de gaskonforen of houtskoolvuurtjes en intussen weet ik uit ervaring dat je niet te laat moet gaan eten, want dan is alles uitverkocht. Had vandaag een doosje met verrukkelijke sushi, 3 sataystokjes met ananas erbij en als dessert 5(!) verschillende 'gebakjes', een soort donuts zonder gat, al of niet geglazuurd. Maar ik heb er 2 weggegeven en 2 bewaard voor morgen! De foto's zijn genomen toen het nog stil was en licht. Een uur later moest je schuifelen van kraam tot kraam.

Heerlijk land, dat Thailand!

Nou, hier is hij dan, een videootje van m'n appt. Geen topkwaliteit, maar vooruit, om een indruk te krijgen voldoet het wel, hoop ik. Ook al is de aircon wat luidruchtig, en die heb ik hard nodig, want het is behoorlijk warm binnen, een goed appt. Er is ruimte, goed bed enz. dus ik ben er heel tevreden over.

Gisteren een dagje strand gedaan, flink gelopen en toen wat afgekoeld in de zee. Echt afkoelen is er niet bij, de zee is als een warm bad. Het water heel helder, ik stond tot mijn nek in het water en kon nog duidelijk mijn voeten zien. En nog meer! Er zwom een school van honderden visje rond me heen. Visjes van 3 tot 5 cm. die pijlsnel door het water schoten. Toen ik wat stilstond kwamen ze nieuwsgierig dichterbij. Nou ja, dacht ik, het zijn geen piranja's, die komen hier niet voor. En ach, voor een paar honderd bath kan je hier en daar ook in een badje met visjes gaan zitten voor een scrubb. Maar hier werden ze ook steeds brutaler en begonnen aan me te 'snuffelen'. Niet op m'n buik zodat ik ze kon zien en wegjagen, nee stiekum op m'n rug en benen, de krengetjes. Ongemerkt moest ik denken aan de RvC van Ajax, maar dat terzijde! Ben toch maar weer teruggelopen naar het strand. Honderd meter verderop opnieuw geprobeerd en daar was geen vis te zien.

Onlangs vertelde ik dat hier weinig regeltjes en verbodjes zijn en dat is ook zo. Maar niet alles is toegestaan. Ergens langs het strand stond een oud appartementen complex, kapot en vervallen, er woonde een vissersgezin in, wellicht illegaal. Intussen is het complex met de grond gelijk gemaakt en was er een bulldozer bezig het puin op te ruimen. Daarvoor was een diepe kuil gemaakt in het droge strand en alle puin daarin geschoven. Zand erover, zo dacht men. Dat was 2 weken geleden. Gisteren was de kuil weer open en dezelfde bulldozer was de stukken beton en puin weer aan het opgraven en op een hoop aan het gooien op het bouwterrein. Ja, het milieu krijgt hier ook aandacht.

Nog een plaatje bijgevoegd van een vissersfamilie die aan het strand woont in iets wat je nauwelijks nog een woning kan noemen. Pal ernaast staat een gigantisch condominium voorzien van alle denkbare luxe. De tegenstellingen zijn groot in Thailand, heel groot.

Het is weer weekend, de mensen uit Bkk zijn weer gekomen met hun grote luxe pickups en SUV's, van Nissan, Toyota en Mitsubishi, meestal met een 3 liter motor, heel donkere beglazing. Maar ook moderne mercedessen en BMW's zie je volop. Franse auto's komen nauwelijks voor evenals kleine auto's.

En de mensen op het platteland die getroffen zijn door de flood krijgen nu 5000 Bath per huishouden als schadevergoeding. De 'gewone' man verdient zo'n 10.000 Bath per maand.

De flood gaat behoorlijke zakken; de overheid is druk bezig een herstelprogramma uit te werken voor een grote schoonmaak, infrastructurele verbeteringen en hulp aan de rijstboeren. In Europa was ik net gewend aan het feit dat er met miljarden euro's wordt geschoven, hier praat men over biljoenen Bath die nodig zijn voor preventie en om de enorme schade te herstellen.

Meer over de flood de volgende keer.

Mijn nieuwe onderkomen: het Seang Thong Resort of Condominium. Een leuk, ruim appartement op de tweede verdieping. (niet op deze foto) De eerste foto is bij een ingang, naast de 7-Eleven. Helaas heb ik nog geen foto's van m'n appt. Een videootje zou wel leuk zijn, zo dacht ik en dat heb ik geprobeerd. De kwaliteit van m'n fototoestel voor een video is niet geweldig, maar goed. Echter het uploaden is niet gelukt, waarschijnlijk te groot.

Ga morgen een wat kortere video maken en/of wat foto's. Bij kunstlicht lukt het helemaal niet, dus morgen een nieuwe kans.

Wel weer fijn hier te zitten. De mensen zijn zo vriendelijk en behulpzaam, en ik heb hier Wifi op het terras, helaas op m'n kamer geen goede ontvangst omdat ik helemaal aan de voorkant woon.

Niet erg, het terras met uitzicht op de swimmingpool , een zuchtje wind, is ook comfortabel.

Vandaag is mijn computer gerepareerd, was in 10 minuten gefixed door een behendige thai voor een heel klein prijsje. Kan ik mijn mp3-muziek op studiokwaliteit beluisteren. Want woensdagavond kocht ik op de nightmarket hier een CD met 150 diverse songs uit jaren '60 tot '80. Heel gevarieerd en dat voor 60 Bath! Ik denk niet dat 'rechten' voor zijn betaald, daar weten ze hier niet van! Prachtig, die wekelijkse nightmarket: begint om 5 uur 's middags tot een uur of 10. Met heel veel kleding, hebbedingetjes en vooral een grote foodmarket waar je te kust en te keur je maaltijd kan samenstellen en aan de aanwezige tafels kunt nuttigen. Gezellig met andere farangs gegeten, biertje erbij, praatje erbij, de tijd vliegt....

En de batterij van m'n laptop haast leeg... tot morgen!

Weer een hete dag vandaag, strak blauwe lucht. Na 10 minuten lopen is m'n shirt al weer doorgezweten, maar toch ben ik m'n hot cappucino bij m'n favorite adres wezen halen. Jazeker, ze hebben ook iced cappucino, ook erg lekker. Een leuke zaak, superschoon, super lieve en toegewijde bediening, de koffie is super met met glas water met ijs. Van mij krijgen ze een 10! Als je de zaak observeert en je ziet die 5 of 6 meisjes en vrouwen hun best doen om alles in orde te maken realiseer je het verschil met Europa. Makkelijk praten natuurlijk, een werkneemster kost hier bijna niets, maar met de toewijding dat ze hun dingen doen maakt zo'n enorm verschil. De cappucino kost er 35 Bath, 80 eurocent!

Vandaag doe ik het rustig aan. Het is m'n laatste dag in het Ananta Chai Guesthouse!

Nog even genieten vanaf m'n te hete balcon van de zee en het kale strand vandaag. Het is woensdag, dan is het woud van parasols en ligstoelen verwijderd: het strand wordt schoongemaakt, het strand, eigenlijk de strook grenzend aan de weg. Het echte strand is erg smal deze weken, voldoet niet bepaald aan het beeld van een tropisch bountystrand. Dat komt door de hoge waterstand in de Gulf of Thailand. Want er is natuurlijk wel eb en vloed, maar ook een cyclus van algemeen hoog en laag water. Het was volle maan vorige week en dat betekent dat pakweg 14 dagen het water hoog staat.

In de periode van laag water is het strand tientallen meters breed, nu blijft er 1 tot 1,50 mtr. water op staan bij eb. Die hoge waterstand is ook een probleem voor het afvloeien van het floodwater, dat kan niet snel naar zee stromen vanwege de weerstand. Maar vanaf nu wordt de waterhoogte dagelijks weer lager. Overigens is dan het strand voor het guesthouse hier erg smal, wat verderop is het weer behoorlijk breed.

Goed, morgen verhuizen naar, jawel Saeng Thong Resort! Vorige week al ontmoette ik Mr. Rungsap, de security officer van het Saeng Thong. Aardige kerel waar ik vorige keer goed mee kon opschieten. Hij vroeg me "maar waarom ben je niet hier gekomen?" Ik vertelde hem dat sinds de vorige keer de prijs 20% verhoogd was en dat ik daar nou niet zo gelukkig mee was. "Wacht maar even" zei hij en liep naar binnen en kwam terug met een mij onbekende vrouw en ik m'n verhaal gedaan. Ja, ze was het met me eens, zeker voor een goede gewaardeerde klant. Ze zou het opnemen met de directie en me de volgende dag bellen. En dat deed ze met de mededeling dat ik van harte welkom was voor de oude prijs! Er waren 2 appartementen beschikbaar, niet het appt. waar ik vorige keer zat. Ben erheen geweest om een appt te kiezen en heb gekozen voor een prachtige suite met keukenhoek, zithoek, prima badkamer en 2 single beds. En nog een inpandig balcon. Dagelijkse service met schone lakens, baddoeken, water en een cleanup. Nou, ik vind het geweldig! Alleen het uitzicht is niet enerverend, schuinweg zie ik nog wel de zee. Er is gelukkig free WiFi en een flink zwembad. Er zijn, schat ik, een kleine 100 appts over 6 verdiepingen, allemaal van particuliere eigenaren. De meesten verhuren het niet, komen er niet of nauwelijks en slechts een beperkt aantal kan gehuurd worden. Het is er dus meestal rustig en kan je fijn je sunbed aan de rand van het zwembad kiezen.

Je begrijpt dat ik er heel blij mee ben. Die prijsverhoging was nou niet dramatisch, maar ik stel me gewoon een limiet. En Mr. Rungsap ook tevreden, kan hij ook weer een praatje houden als ik thuiskom 's avonds: "hello William, how was your day?" Hij werkt trouwens 7 nachten per week als bewaker daar! Schijnt normaal te zijn. Foto's van het appt heb ik nu nog niet, de volgende keer.

Het Ananta is zeker niet verkeerd, wat kaal, geen enkele decoratie, meubilair zozo, voor een paar weken prima, voor langere termijn nee. Gewoonlijk komen hier touristen voor een paar dagen, een week. Nu zit het dan vol met Thai uit Bkk, ik ben hier de enige farang. Backpackers zijn er niet, ook nauwelijks andere touristen, slechts expats kom je nu tegen. Bijv. op de wekelijkse Nightmarket vanavond bij het railwaystation. Dat is een leuke markt, je kan er goed eten op de foodmarket, je Singha drinken en wel zien wat en wie ik vanavond weer tegenkom!

Vandaag maar een rustdag gehouden. Zo'n lange wandeling als gisteren, grotendeels over het natte strand is best vermoeiend, maar goed voor 'n conditie!

M'n ontbijt op m'n kamer kon vandaag niet: M'n - normaal gesproken heerlijke grof bruinbrood - was groen uitgeslagen! Bij 7-Eleven geen brood dus toen maar bij Kurt een ontbijt genomen. Kurt is een duitser die hier al jaren een 'Schnitzel und Steakhaus' runt. Maar het ontbijt als overal: gebakken ei met spek, toast, brood (2 kleine sneetjes) en koffie. Maar vooruit, even de situatie in de wereld besproken in duits en 'Wiedersehn'

Op m'n kamer een thais channel opgezocht met non-stop beelden en interviews over de flood. Veel over Bkk waar nu ook veel straten onder water staan en de beelden geven een goede indruk hoe het leven zich nu afspeelt. Het water staat niet hoog in het centrum, vaak staat alleen de rijbaan onder water. De stoepen zijn al hoger dan wij gewend zijn, ook al omdat de tropische buien jaarlijks voorkomen. Auto's rijden stapvoets, mensen proberen er het beste van te maken. Zo staan de stoepen nog vol met de keukenkarretjes waar je je maaltijd kan kopen.

Andere delen van Bkk zijn ernstiger: een halve meter water of meer tot aan de zandzakken of muurtjes die mensen gemaakt hebben om het water buiten te houden. Hier slechts een paar vrachtwagens op de weg en veel bootjes en alles wat daar voor moet doorgaan. Toch lijken de mensen niet echt van streek. De thaise glimlach kan er nog best vanaf. Maar laat ik het leed niet onderschatten, voor veel mensen is het echt dramatisch. Zoals een klein dorpje tussen Bkk en Ayutthaya. De enige droge plek is het platform van het plaatselijke railwaystation en daar 'woont' de hele bevolking van het dorp, levend van een paar zakken rijst en wat zelf gevangen vis. Ze willen toch niet weg want dan kunnen ze hun huizen niet meer in de gaten houden.

Het water lijkt niet erg vies maar er zijn plekken waar alle meegevoerde rommel blijft liggen: kadavers, vuilnis, huisraad enz. Men probeert deze bronnen van besmetting wel op te ruimen, maar waar moet je er mee heen? Ook een bron van zorg zijn de ondergelopen fabrieksterreinen waar schadelijke stoffen kunnen liggen... Nee, het is een heel erge ramp voor Thailand. Klimaatverandering? Las in de krant dat 69 jaar geleden er ook een dergelijke watersnood was en 50 jaar geleden ook een wat minder hoge flood.

Gemiddeld over veel jaren zijn er jaarlijks 3 'rainstorms', de grote tropische buien die een dag of langer duren. Als die in het moessonseizoen gespreid vallen is er niets aan de hand, een paar plaatselijk overstrominkjes, na een week weer weg. Dit jaar zijn er 5 rainstorms geweest in een korte periode en dat was veel te veel voor de afvoercapaciteit.

Het einde is nog niet in zicht. Toen ik hier aankwam las ik dat het nog 40 dagen zou duren, nu, 2 weken later, spreekt men al over eind december.

Het weekend was weer druk als gewoonlijk met mensen uit Bkk. Heb een aantal auto's gezien die waterproof waren gemaakt: zie de foto's. Uitlaat verlengd, een spatbord verwijderd voor de luchtaanvoer en rijden maar! En nog eentje van het "strand", ja tussen aanhalingstekens! Meer daarover de volgende keer.

Was vanmiddag bij de Okay-supermarkt voor o.a. brood. Ik vertelde dat het brood van zaterdag vanmorgen bedorven was en vroeg of het brood nu wel vers was. De manager stond erbij en hoorde het aan. Beslist niet op verwijtende of boze toon, maar informatief met een thaise glimlach. Ik kreeg het nieuwe brood gratis mee. Ik praatte verder met de chef dat ik het brood gewoon wil betalen en dat ik begrip heb voor de moeilijke omstandigheden. Vraagt hij op een moment 'are you dutch?' Yes, oh, zegt hij - in het nederlands - dat dacht ik al, niet omdat ik als 'zunige' nederlander een gratis brood wilde, integendeel! Hij is dus ook nederlander! Hij vertelde dat er natuurlijk veel logistieke problemen zijn hier en nog veel meer in Bkk. Al die mensen uit Bkk die in het weekend hier zijn, doen hier hun inkopen voor de verswaren als brood, groenten en vlees. Maar ook zijn aanvoer is ontregeld. En de vrachtwagen met brood zit ook wel eens vast in het water of files.

Een leuk contact, de wereld is klein!

Gisteren een dagje Hua Hin gedaan. Dat is een grotere plaats, een 25 Km ten zuiden van Cha-Am. Met de gewone bus daarheen en weer terug. Heb daar m'n laptop gekocht vorige keer in de Market Village, een prachtig shoppingcenter met spiegelgladde marmeren vloeren, waterpartijen, schoon en koel! De audio-output van m'n laptop is stuk en zodoende geinformeerd hoe dat zit met de reparatie. Valt onder de garantie, maar hij moet opgestuurd worden naar BKK en daar gerepareerd. Duurt 2 tot 3 weken! Ja, dat komt ook door de 'flood'! Geen optie voor mij. Dus elders een reparateur gezocht die 'm kan maken. En gevonden: als ik 'm 's morgens breng is het dezelfde dag klaar. Dat moet ik hebben. In de Market Village zijn heel veel gerenommeerde internationale zaken, Adidas, McDo, Pizzahut en goede kledingzaken. Een Tesco hypermarkt is er aan het eind bij de foodcorner waar je voortreffelijk kunt eten voor weinig. Bij de Tesco toch wel lege plekken in de schappen bij de food en overal bordjes: "we apologize due to the flood this product is not available". Maar er is genoeg overige keus. In de Mall is alles te koop, vanaf souvenirrommel tot aan Mercedessen, van kleding in alle prijsklassen tot de duurste parfums. En heel veel snacks, MrDonut, Swensens, Starbuck maar ook restaurants van klasse. Ga er komende week dus weer heen met laptop.

Vanmorgen toen ik wakker werd verbaasde ik me over de hoge golven in de zee. Gisteravond was er nog tamelijk veel vuurwerk en wat hetelucht ballonnen onder een volle maan, vanmorgen was het een grijze lucht en hoog water met golven zoals ik ze op deze plek nog niet gezien had. En dat is eigenlijk de hele dag zo gebleven. Voor mij een goede gelegenheid eens flink te lopen. Was niet zo erg heet, ook niet veel wind (waar die grote golven dan vandaan kwamen is me een raadsel). Maar dus kilometers gelopen langs het strand en weer terug. Onderweg praatjes gemaakt met de thaise dames die me maar graag wilden masseren, de vissers die hun boten aan het onderhouden waren. Ben, zou je kunnen zeggen, bijna tot aan de horizon - vanaf m'n guesthouse - gelopen. Onderweg de fraaie huizen bewonderend. David Beckham schijnt hier ook ergens een optrekje te hebben, maar dat heb ik niet gevonden. En om 5 uur was ik weer terug. Vijf uur is Singha-tijd, dan permiteer ik me een biertje, want de hele dag water is ook niet alles.

De foto van de beachfront houses: prachtige huizen die drie. Staan al een jaar of langer te koop en niet verkocht. Toch worden aan beide zijden nieuwe - zelfde soort - huizen aangebouwd. Wat de prijs is weet ik niet, maar een mooie architektuur met goede materialen en afwerking.

Andere foto: the day after van het Loy Krhatong feest. En eentje van een vissersbootje met een oude automotor als aandrijving. Maar het werkt!

Geen spannend verhaal wellicht, maar ik vermaak me prima.

Loy Kratong (de juiste naam!)

Gisteren was het volle maan. In Thailand traditioneel een speciale dag waar - vooral op eilanden in de Golf - de Full Moonparties worden gehouden. Commercieel uitgebuite feesten die als doel hebben de drankomzet te vergroten en betekent voor veel (jonge) mensen de mogelijkheid om een nachtje door te zakken. Althans in mijn perceptie.

Maar de volle maan in november heeft ook een landelijke betekenis: het Loy Krathongh feest om het einde van de moessontijd te vieren. Een soort Thankgivingsday of dankdag. Overdag was het gisteren nogal bewolkt alsof de laatste donkere wolken het land werden uitgestuurd en 's avonds barstte het feest los. De hele dag zag je overal mensen die bezig waren bloemstukjes te maken; grote zakken met afrikaantjes, orchideen, veel groen en schijven van een soort bamboe waren aangevoerd en hele families maakten daarvan de mooiste bloemstukjes, met een kaarsje in het midden. De foto's geven wel een aardige indruk van de kunstwerkjes. De bedoeling is dat die verkocht worden en dat ze te water worden gelaten met de brandende kaars. Dat is hier wel wat moeilijk en ook jammer want hier is geen rivier of khlong (kanaal) maar slechts de zee. De bloemstukjes drijven op die bamboeschijf maar door de golfslag vallen ze gauw om en uit elkaar. Ik heb het eens gezien op de rivier bij Chang Mai, en daar was de rivier bezaaid met brandende bloemstukken die rustig de rivier afzakten. Maar hier, ondanks de beperkingen, werden toch talloze stukjes te water gelaten. Met die bloemstukken worden de geesten bedankt voor het vruchtbare seizoen. Of daar ook de meer dan overvloedige regen van dit jaar onder valt, vraag het me maar niet!

Dat was niet alles: ook de warme luchtballonnen horen bij het feest. Grote rijstpapieren zakken, cylindrisch vanaf 50 cm. doorsnee bij een meter hoog, met een lont eronder. Ook een familie aangelegenheid om die de lucht in te laten gaan. Rechtop houden, het lont aansteken, goed vasthouden tot de lucht in de ballon warm is en als dat het geval is loslaten en de ballon schiet omhoog. Soms hangen ze er ook nog wat vuurwerk aan. Gisteravond langs het strand werden er honderden opgelaten. Ze branden zo'n 10 minuten en gaan vaak tot aanzielijke hoogte. Daarna vallen ze uitgebrand terug op land of zee. Prachtig gezicht, al die ballonnen en zeker ook het enthousiasme van de mensen. En om het feest compleet te maken was er nog veel vuurwerk. Dat was al een paar dagen aan de gang maar gisteren onophoudelijk, als een oudejaarsavond.

Nee, Thailand is geen land van regeltjes en verbodjes. De Police rijdt wel eens rond maar niet om vuurwerk te verbieden. Gisteravond ook: er wordt hier erg veel verkocht vanuit de bakfiets of bromfiets met zijspan langs de kant van de weg. Allerlei lekkernijen, visgerechtjes, crèpes, 'satay' (saté) en dergelijke snacks. Dus aan de zijspan hangt een houtskoolvuurtje om de satay te bereiden. Pal er naast staat een andere bakfiets met vuurwerk! Goed, het zijn kleine ondernemertjes, geen grote voorraden, maar toch.

Maar geen mens die daar over valt. Ik heb ook geen ambulance gehoord of gezien want als je al horden jongens ziet die met dat vuurwerk bezig zijn op het strand..... Ze moeten wel heel goede beschermgeesten hebben.

Het was weer druk als in het weekend en tot hoelang het geduurt heeft weet ik niet, ben ondanks de herrie gewoon in slaap gevallen om een uur of 12.

Intussen al weer m'n draai gevonden hier maar volgende week ga ik verhuizen, ja slechts 500 meter verderop, maar meer value for money. Ben er heel content mee. Meer hierover binnenkort.

De macht van de media is bekend en kan een grote impact hebben. Zo ook hier. Vorige week verscheen er een foto in de Bangkok Post van enkele Airbus-300 vliegtuigen met hun buik in het water. Dat was een foto van de 'oude' luchthaven Don Muang. Die foto heeft de werelpers gehaald en het gevolg is nu dat er een dramatische terugval is van bezoekers uit het buitenland die trouwens altijd op Suvarnaphumi landen. Mensen lezen maar half en zien wel de foto. Nu stond er een foto in de krant van een bijna uitgestorven arrival terwijl daar gewoonlijk een drukte van jewelste is. Een nieuwe tegenvaller voor Thailand. Verder uitgebreide verslagen over de flood in de krant maar ook op talloze thaise televisiekanalen. Typisch genoeg zijn de mensen soms gelaten, soms bijna wanhopig maar steeds goede moed. Het scheelt natuurlijk wel dat het niet koud is, de luchttemperatuur niet maar ook die van het water is nou niet levensbedreigend koud. Veel mensen slapen ook in de open lucht op spaarzame droge plekken in de getroffen gebieden.

De dagen zijn ook kort hier. Het is om 18h15 geheel donker, maar denk niet dat als de zon onder is ook de temperatuur daalt, nee die zakt wel wat maar onder de 22 graden komt het niet in de vroege ochtend.

Vandaag een lekker rustig dagje strand gehouden. Na een wandeling van een half uur kom je aan het eind van de boulevard en dan een stuk over het strand waar die enorme condominiums staan. Heerlijk rustig daar, schoon water, boekje en me geinstalleerd op een schommelbank bij een gesloten resort. Ik wilde eigenlijk 'op de Coffy gaan' een uitdrukking met nu een extra dimensie, maar ze was er niet. Ook zoiets, staat daar een werkelijk schitterend resort met een groot zwembad en daarom heen in prachtige thaise stijl opgetrokken gebouwtjes om te eten, dicussieren, een met zorg aangelegde beplanting erom heen met bloeiende bomen en struiken, maar geen customers. Slechts een paar thaise vrouwtjes lopen wat paden te vegen en de planten water te geven. Het zwembad lijkt te zijn voorzien van een grasmat, zo groen van de algen.

Bij die supercondominiums van meer dan 30 verdiepingen is ook al weinig leven in de brouwerij, een handjevol mensen in de tuin en op het strand, terwijl er toch honderden appartementen huizen in die toren. Vreemd land soms.

Ik ga dan eten bij het laatste restaurant aan de boulevard. Dat is een soort meetingpoint. Vandaag ws er weer een reunie van scandinaviers die hier wonen, enkelen met een zware motor, anderen met motorbike, zo'n clubje old boys. Maar er komen ook thaise families. De eigenaresse heeft dan ook een goede keuken en je eet daar gezellig onder de bomen.

Als ik de berichten zie op het blog staat er altijd bij wanneer het gepost is, met de gekste tijden. M'n computer geeft de plaatselijke tijd aan, maar die verschijnt bepaald niet onder het bericht.

Ik post nu om 19h47, ben benieuwd.

Geen spectaculaire dingen vandaag, maar wel een zwitserlevengevoel!

Een stranddag.

"Bonjour" zeggen als begroeting lijkt al weer lang geleden. Het is nu weer de hele dag "Sawadee Ka:b". Vanmorgen zou ik gaan zwemmen, niet in de zee hier voor het guesthouse, erg druk, maar aan het einde van de boulevard en dan over het strand richting de enorme condominiums. Daar ontmoette ik Coffy, een thaise uit Bkk. Erg aardige vrouw, leuk gesprek mee gehad. Ze is directie secretaresse bij een ondergelopen fabriek en heeft nu verplicht congé. Haar salaris is wel gehalveerd. Oppassen, dacht ik, maar niets geen gebedel. We hebben samen gegeten in een resto aan het strand, op de kaart: "yellow curry meuk with chicken". Wist niet wat het thaise woord "meuk" betekende en Coffy kon met dat ook niet duidelijk maken.

Lachen, maar die meuk was gewoon wat verchillende groenten, zo heb ik ondervonden. Wel behoorlijk spicy. Gelijk telefoonnrs. uitgewisseld en we zien wel; ik heb al zo veel nrs. van mensen die ik ontmoet heb, maar bellen komt toch niet altijd van.

En inderdaad, heb ook nog gezwommen in een heldere, warme zee. Daarna een heerlijk raindrup shower bij een condominium om het zand en zout af te spoelen en toen weer 10 Km. terug lopen, de taxichauffeurs afwimpelend met een praatje dat lopen beter voor me is.

De motorclub is gelukkig weer vertrokken; vannacht om 1 uur stonden er een stuk of 20 voor de deur hier, met draaiende motor. In het guesthouse is beneden ook een drankwinkeltje, voornamelijk voor thai whisky, bier en soda . Dat werd overvloedig ingeslagen om de nacht door te komen, maar wat een herrie met al die Harleys en Yamaha's! Maar goed, in France zou ik zeggen: ici ça bouge, hier is leven in de brouwerij.

De eerste dagen waren natuurlijk spannend met die flood. De indrukken, de nieuwtjes, maar nu ik hier goed gesetteld ben heb ik ook niet elke dag interessante nieuwtjes, dus de komende dagen zal de frekwentie van berichten wat minder zijn. Ik denk aan 2 à 3 keer per week tenzij er nieuwe ontwikkelingen zijn. Ik merk ook dat ik een wifi-aansluiting mis hier in het guesthouse; voor een uurtje internet moet ik nu de deur uit, maar even iets opzoeken, wereldnieuws bijhouden is wat lastig. Als ik weer verander van guesthouse zal ik toch beter opletten.

Vandaag geen foto's gemaakt, daarom nog één van gisteren met 'floating toilets' en het feestje van de monniken om geld in te zamelen voor de flood. En weet je dat als je op de foto klikt je een vergrote foto krijgt? En dan zie je ook dat in het midden onder het toilet een olievat hangt om misschien wat op te vangen?

Zaterdag, het is hier een drukte als op een zomerse dag in Scheveningen; het is ook 32 graden! Allemaal thai people uit Bkk, die wat ontspanning zoeken. En veel motards, type Hell's Angels of Sataraday op gepimpte motoren. In m'n guesthouse heb ik nog geen farangs ontmoet. Helemaal niet erg hoor, m'n buren hier zijn een thaise mevrouw en haar dochter, erg aardige mensen, spreken ook een beetje engels.

Vanmorgen eerst eens naar de kapper gegaan, was ook 6 weken geleden, en me lekker kort laten knippen en scheren. De barbier is 82 jaar als ik het goed begrepen heb, maar hij knipt met vaste hand m'n haar, scheert me, knipt ook haartjes uit oren en neus, een nat, warm handdoekje om je gezicht weer schoon te maken en dat alles in ruim drie kwartier voor rond een Euro, excl. een redelijke fooi!

Ook gezien een metaalwarenfabriekje waar ze in rap tempo drijvende toiletten maken. Mooie cabines met een hurktoilet op een vlot, een frame met olievaten. Alleen de afvoer ontbreekt. Aan water geen gebrek heeft men gedacht..... Maar ja, wat moet men anders?

Gelijk wat 'zomer'kleren aangeschaft, een nieuw short en overhemd en morgen heb ik dan eindelijk tijd om te gaan zwemmen. De zee voor de deur, maar te druk bezig om te gaan zwemmen.

Ook een pic van de markt hier met een overvloed aan groenten en fruit, ja het leven hier gaat gewoon door maar overal merk je het medeleven met de floodslachtoffers. Bij de tempel een 'feest' om geld in te zamelen voor de slachtoffers. Ja, de monniken doen hun erg hun best.

Bij de foto's: m'n guesthouse, in het midden mijn kamer; de markt en natuurlijk de kapper!

Cha-am herontdekken.

Vandaag rustig aan Cha-am opnieuw verkend. Gezien dat sommige restaurants waar ik regelmatig kwam tijdens mijn vorig bezoek, fris geverfd en verbeterd waren. Een direct gevolg natuurlijk van mijn eerdere bezoek wat heeft bijgedragen aan de plaatselijke economie! De coffeeshop die zo'n excellente cappucino serveert was weer blij met m'n bezoek evenals die aardige mensen van de motorbike-verhuur.

Maar de sfeer is hier anders. Dat komt voornamelijk doordat er nauwelijks touristen zijn.

Ja, ik heb enkele bekende farangs (buitenlanders) gezien die hier wonen, zoals die Belg die zo gelukkig is getrouwd met een thaise dat hij dat feit 's morgens om 9 uur al 'viert' met een grote fles bier... 's Avonds dus niet meer aanspreekbaar! Het resort niet ver bij mij vandaan waar het altijd vol zit met nederlanders, is leeg. De bussen van D-reizen en andere touroperators komen niet meer. Zelfs het nederlandse café met z'n patat en kroketten lijdt een marginaal bestaan. Ook de internetshop heeft er de brui aan gegeven en is gesloten, gelukig kan ik vlakbij gebruik maken van een wificonnexion, want helaas heeft mijn guesthouse die service niet. Wel jammer, maar goed, ik heb een schone kamer, een uitstekend bed, frisse zeelucht, fridge, télé met BVN, de zender die nederlandse programma's van de vorige dag doorgeeft, dus Pauw Witteman, DWDD, Nieuwsuur etc. kan ik volgen. Evenals trouwens TF1 en TV5 om m'n frans bij te houden. Dus klagen doe ik niet.

Temeer als je polemieken leest over de ellende die heel veel thai moeten doorstaan. De eeuwige strijd tussen rijk en arm: de industrieële compounds worden bescherm, water door middel van sluizen omgeleid waardoor de woningen van tienduizenden thai, the poor people, opgeofferd worden aan het water.

Over offeren gesproken: in Thailand tref je overal 'spirithouses' aan waar geofferd wordt aan de geesten. Meestal een flesje limonade of water, wat fruit of rijst. Nu bij veel spirithouses complete maaltijden waarmee men de geesten gunstig wil stemmen.

Goed, de berichten over de flood kennen jullie ook van de TV maar als je zo dicht op zit realiseer je de verschrikkingen voor het thaise volk nog beter.

En inderdaad op deze vrijdagmiddag stroomt Cha-am nu langzaam aan vol met mensen uit Bkk die even de misère willen ontvluchten. Blij dat ik gisteren hier gearriveerd ben!

Gisteren leek alles nog 'normaal' in m'n Siam-wijk in BKK. En vanmorgen bij het ontbijt las ik in de Bangkok Post dat de flood oprukt naar het centrum van BKK, de wijk Siam dus. De thai in het noorden van de stad zijn de wanhoop nabij en doen alles om de overlast iets te verminderen. Dus worden er dijkjes doorgestoken, sluizen opengezet teneinde hun huizen voor algehele ondergang te behoeden. Begrijpelijk, en ook de regering raakt de grip kwijt op de bevolking door deze enorme catastrofe.

Het weekend zit er aan te komen en had al begrepen dat veel mensen in het weekend BKK verlaten en naar het zuiden trekken, zodat het daar ook overvol wordt. En ook het gevaar dat wegen worden afgesloten en je geen mogelijkheid meer hebt de stad te verlaten heeft me vanmorgen doen besluiten direct te vertrekken.

Niemand kon me vertellen of de minibusjes richting Cha-Am en Hua Hin nog wel reden; dat verandert ook per dag. Net zoals de kaart van BKK, die elke dag staat afgedrukt in de krant. Ook vandaag heel veel blauw (is water) en steeds minder geel (is twijfelachtig) of groen, een vooralsnog veilig gebied. Het groene gebied wordt kleiner en kleiner.... Niettemin toch maar naar het Victoria Monument gegaan met de Skytrain, 3 haltes vanaf m'n hotel. En de busjes reden gewoon en hadden over belangstelling niet te klagen. Dus snel een ticket gekocht naar Cha-Am.

Onderweg zag je goed dat iedereen zich op het ergste voorbereidt. Overal zandzakken rond kantoren en huizen of men is muurtjes aan het metselen. De eigenaresse van het restaurantje waar ik gisteravond gegeten heb was daarover nogal lakoniek: "acht, je houdt het toch niet tegen, het water komt gewoon door de rioleringen de huizen binnen".

We reden over de highway door de stad, letterlijk highway, zo'n 10 tot 20 meter boven het maaiveld een 2x3 baans expressroad met een emergencylane. En die stond op de hoogste punten vol met geparkeerde auto's om zo de auto te vrijwaren van overstroming. Ook erg veel verkeer naar het zuiden. Een haast chaotische situatie.

Maar goed, na bijna 3 uur aangekomen in Cha-Am. Ik had al gebeld naar het Ananta Chai Guesthouse en men had gelukkig een kamer vrij. Duurder dan gebruikelijk, maar de prijzen stijgen nou eenmaal bij schaarste.

Dat geldt nog niet bij de 7-Elevenshops, maar toch vallen er gaten in de schappen: b.v. blikjes cola, bier, limonades zijn niet meer te krijgen. Wel (grotere) flessen. Drinkwater is geen probleem maar uit de berichten thuis las ik ook over schaarste zodat ik van huis nog een grote fles mineralwater had meegenomen. Had voldoende ruimte in de koffer, dus waarom niet? Het kan nog wel eens erger worden. Volgens de voorspellingen duurt de flood nog zeker 40 dagen voordat de situatie weer normaal wordt.... Maar vooralsnog zit ik hoog en droog in een beachfront room op de 2e etage, het is warm, zonnig weer, een klein zeebriesje, dus, dat wilde ik toch?

Morgen meer over Cha-Am.

Een warme ontvangst in Bangkok

Vanmorgen voelde ik me weer lekker uitgerust van de reis en ben na m'n ontbijt de omgeving gaan verkennen. Ik had bij het ontbijt al de Bankok Post, de engelstalige newspaper van Bangkok al gelezen over - ja wat anders - de 'flood'. Pagina na pagina met verhalen en foto's. Bv. over Don Muang, de 'oude' luchthaven in het noorden van BKK: vliegtuigen die met hun buik in water staan; het is daar bepaald niet best. Ook langs de Chao Prayariver veel overlast. Er is daar ergens in de buurt van het Royal Palace een Amulet-market met allerlei boeddhistisch curiosa. Ook een foto in de krant van die markt met van die levensgrote boeddhabeelden die tot aan hun nek in het water staan. De markt gaat elders overigens gewoon door, zo merkte ik vanmiddag.

Wat nu de verwachtingen zijn, ik weet het niet. De een zegt dat het water al zakt, een ander is muurtjes aan het bouwen voor zijn winkel, overal zandzakken voor de deur, zelfs hier bij m'n hotel. De foto is van een ingang van het MBK, de shoppingmall, ook een partij zandzakken voor de deur en bedenk dat als het water zou staan tegen die zandzakken er in de straat al bijna een meter water staat! De andere foto van een beeld wat voor het Bangkok Art & Cultural Center staat, nou als dat geen warme ontvangst is!

Vanmiddag even 'ramptourist' geweest en richting Chao Praya gegaan. De overstromingen vallen er wel mee, dankzij ook enorme hoeveelheden zandzakken. Enkele straten overstroomd maar slechts centimeters. Ook de Khao Sanroad is droog maar een straatje naar Siam II Hotel staat weer blank. Weinig toeristen trouwens, de Khao Sanroad nog nooit zo stil gezien, café's en resto's ook leeg. The National Museum en ook het daarnaast gelegen National Theater zijn volledig ingepakt met zandzakken en plastic.

Ook wel weer leuk te zien hoe de thai reageren op de flood. Je kunt grote vellen zeildoek kopen om je auto in te verpakken. Gebruiksaanwijzing gratis erbij. Een ander verkoopt prefab bootjes: een ijzeren frame waar je zeil over spant en je hebt een bootje. Een peddel hoort erbij.

Overmorgen ga ik naar het Zuiden, naar Cha-Am. Bussen naar Chang Mai in het noorden rijden niet. Kan er alleen met een vliegtuig heen. Maar geen noodzaak nu, alleen mis ik dan de Song Khatongfeesten om het einde van de regentijd te vieren, dat feest met de hetelucht ballonnen. Dat feest begint 10 November en ik zie niet dat voor die tijd de bussen weer kunnen rijden.

En ja hoor, ik zit heerlijk droog in het centrum van Bangkok! Hoera, want het kostte wel wat hoofdbrekens...

De reis met Oman Airways is prima verlopen. Het eerste traject van Paris - Muscat in Oman verliep vlekkeloos. Een prima A330-300, het eten was goed, zelfs een klein flesje rode wijn bij m'n diner en gelukkig ook een andere maaltijd dan een halalgedoe. Wat me verbaasde was dat het vliegtuig met 300 zitplaatsen slechts voor de helft gevuld was.

In Muscat een korte pauze om over te stappen op een ander vliegtuig, ook een A330, naar Bangkok. En ook dat tweede vliegtuig was slechts halfvol. Ik vroeg me af : is dat nou vanwege de crises of heeft de helft de reis geannuleerd? Nog niet eerder meegemaakt, maar wel prettig zo'n halfvol vliegtuig. Ik had me wat vergist met de tijden: hij zou om 19h15 landen in Bkk maar dan is het al helemaal donker. Al om 18h15, we zaten op 12500 m. altitude nog in een zonnetje, maar beneden was het al donker. Een klein uur later boven Bkk zag ik alleen maar lichten van de stad. Dat gaf hoop want met die elektra hier, een kortsluitinkje met al dat water is zo gebeurd. Maar ik kon geen water ontdekken van bovenaf, het verkeer als altijd, een paar donkere vlekken maar het zag er niet hopeloos uit. Na de landing op Suvarnabhumi maar eens nagevraagd aan verschillende balies of het wel mogelijk was naar de wijk Siam te reizen. Nou, geen enkel probleem. Ik wilde eerst BKK mijden en direct doorgaan naar het zuiden, naar Cha-Am. Maar gezien de tijd, inmiddels 20 uur (nederlandse tijd 14 uur) is het ook risicovol om nog een anderhalf, twee uur te reizen en dan nog een onderkomen zoeken daar.

Dus besloten toch naar BKK Siam te gaan en men beweerde dat daar beslist geen wateroverlast was. En dat was waar: geen druppel water gezien en zo kwam ik weer in m'n vertrouwde wijkje in een Soi (zijstraat) bij het MBK (Ma Boon Krong, dat klinkt vertrouwd, toch?) en het Bangkok Art & Cultureel Centrum, de bekende restaurantjes enz. enz. En het leven was daar als altijd: de mensen die hun waren op de stoep uitstallen, de wandelaars, de taxichauffeurs, de tuktuks, geen enkel probleem.

Wel lagen hier en daar wat zandzakken voor de deur of er was zelfs een muurtje gebouwd rond het RENO-hotel. Maar dat kwam, vertelde men mij, omdat het Gouvernement gewaarschuwd had voor totale overstroming. Maar er is dus een niets aan de hand geweest en nu is het water elders in BKK al zakkende. Ook bij de 7-Eleven, een keten van kleine supermarktjes die je op elke straathoek vindt, waren de schappen gewoon gevuld als altijd, dus niets van bevoorradings-problemen.

Je begrijpt dat ik me weer helemaal op m'n gemak voel, zeker in het goede Muang Phol Hotel met zijn wifi, prima badkamer en goede bed. Ik ga er nu snel in liggen want zo'n reis ging welliswaar heel relaxed, maar uiteindelijk slaap je niet al te veel.

De beelden op TV in Europa zijn zoals altijd: schrikaanjagend. Maar vergeet niet dat de stad zo groot is als de provincie Utrecht en dat slechts een beperkt deel is ondergelopen. Dat deel zie je op TV en de rest wordt maar overgeslagen, dat is niet spannend.

Morgen meer.

Het begin is er: vanmorgen om 08h00 met de trein vanaf Figeac naar Parijs. Door een schitterend landschap van de Auvergne met de fantastische herstkleuren, een stralend zonnetje, een geluidsarme trein en zo zoef je naar Parijs.

En hier in Parijs eveneens warm en volop zon. Terrassen vol, de rondvaartboten vol, overal business as usual. Ben gaan lopen vanaf het gare Austerlitz waar de trein aankwam tot aan het metrostation Saint Michel, waar de RER B ligne stopt om door te reizen naar de aeroport. Metro Saint Michel is vlak bij de Notre Dame.

Inmiddels zit ik bij McDo in de vertrekhal van de aeroport en kan hier heel simpel en gratis internetten, iets wat ik de laatste dagen nauwelijks meer kon, want ik had m'n abonnement opgezegd per vandaag, maar afgelopen zaterdag werkte het al niet meer.

Morgen hoop ik dus aan te komen in Bangkok om 19h00 locale tijd, voor Europa dus 13h00.

Afhankelijk van de situatie hoop ik zo snel mogelijk wat impressies te geven maar ook zo snel mogelijk naar een droog oord. Het kan dus ook wel woensdag worden dat je wat hoort.

Voorlopig gaat alles relaxed en naar wens.