Oh, wat een heerlijk dagje weer. Weer volop zon, niet te warm, een bries, wat kan je je nog meer wensen. Donderdag en vrijdagmorgen was het bewolkt en dreigden buien. Een forse wind van zee, maar geen regen. Een prima dag om wat administratieve zaken te regelen. Een temperatuur van niet meer dan 25 graden volgens mijn niet geijkte biologische thermometer die gerelateerd is aan de hoeveelheid vocht die ik consumeer en uitzweet.

De Gulf of Thailand doet denken aan een betrekkelijk kleine zee, maar vergis je niet. Vanaf Cha-Am ietwat zuid-oost en je zou naar Borneo kunnen varen, een enorme afstand. En het kan ook spoken op deze zee.

Enkele jaren geleden gingen we met een veerboot van Surat Thani naar Koh Samui, zo'n drie uur varen. In Surat Thani geen vuiltje aan de lucht, maar onderweg een verschrikkelijke storm.

Rondom me stonden doodzieke mensen van de zeeziekte, ik moest me goed vasthouden, de boot danste op de golven en ik had visioenen over de krant van de volgende dag: "Veerboot vergaan in de Gulf, veel slachtoffers en vermisten...." Gelukkig zijn we goed aangekomen op Koh Samui en daar was het weer gewoon mooi weer. Goed, ik moest even dat trauma kwijt!

Maar dergelijke buien waren er kennelijk donderdag ook, vandaar vandaag nog grote golven.

Dit was dus en dag om flink te wandelen en langs het strand bij een gesloten resort, Oriental Place, wat uit te rusten. Ik kom daar vaker, ben goede maatjes met een paar thaise vrouwen die daar nog iets aan onderhoud doen voor het groen en met de security officer die meer ligt te slapen dan op te letten. Een prachtig resort met een grote pretvijver, ook wel zwembad genoemd, enkele gebouwen in prachtige thaise stijl, anderen nog nooit afgemaakt en... nooit gasten.

Heb eens gevraagd waarom er geen gasten zijn en de boel niet is afgemaakt. Het antwoord was "het geld is op". En nu staat het te verpauperen. Wat een kapitaalverspilling! En als ik daar zo zit kan ik niet nalaten te bedenken (of dromen) hoe zo'n resort commercieel weer rendabel gemaakt kan worden. Maar het leven is te kort om daar nog aan te beginnen. De tuinvrouwen hebben een paar foto's gemaakt van een mannetje die zit te genieten van z'n zwitserlevengevoel.

Verder is het weer een heel druk weekend hier want maandag is het Constitution Day whatever it may be maar voor de happy few een vrije dag. Niet voor de café's, resto's en de massagedames, die maken overuren. Of er maandag nog iets feestelijks staat te gebeuren, daar moet ik nog achter zien te komen.

Tenslotte: ik bekeek eens de statistieken over pageviews van mijn blog en dat zijn er op dit moment zo'n 850. Geografisch in Nl. natuurlijk het meest, maar ook tientallen in Belgie, UK, Duitsland en France, dat verwondert me niet, is verklaarbaar. Maar dat ook in Saoudi Arabie en in Rusland naar m'n epistels gekeken wordt verbaast me! Hierbij wil ik m'n trouwe lezers en lezeressen bedanken voor de belangstelling. Eveneens voor de reacties, zeker ook die ik (de meesten) in m'n mailbox ontvang. Ik begrijp dat best; Google is wat dat betreft nog erger dan Big Brother!

Volgende keer meer over de plannen van de komende tijd.