Het Blog bijhouden is lastiger dan je denkt. Genoeg, nee teveel, nieuwe indrukken die allemaal verwerkt moeten worden en geselekteerd moeten worden voor het blog. Laat ik beginnen met de reis van het weekend rond 25 mei. De Niagara Waterfalls.
Vrijdagmorgen vertrokken voor de reis van zo'n 600 miles (= bijna 1000 Km.) Lange tocht door een landschap wat veel weg heeft van Duitsland: de highway 17 West is als een Autobahn, heuvelachtig, veel bos. Onderweg wilden we ook wel eens wat anders zien en toen we halverwege waren zijn we afgeslagen naar de zgn. Finger Lakes, naar de Montour Falls. Finger Lakes is ontleend aan de vorm van deze meren: als vijf vingers. De Montour Falls waren prachtig, je zou kunnen spreken van een kleine canyon met vele watervallen.

Smalle, vaak modderige paden langs grillige afgronden en overal hoor je het water kletteren. Geen Niagara, maar wel uitzonderlijk mooie rotsformaties.  Zo'n tocht naar boven duurt al gauw een uur en dus ook weer een uur terug, maar was zeer de moeite waard.

Voorts langs het lange fingerlake noordwaarts gereden richting Rochester. Niet ver daar voorbij hadden we de eerste blikken op het Lake Ontario. Een meer, maar een overkant was niet te zien terwijl het wel helder was. Verder naar onze bestemming Lewiston waar we een B&B hadden geboekt hadden zagen we wel vaag de overkant: de skyline van Toronto.

 Het was al laat toen we bij het B&B aankwamen; een typisch amerikaans houten huis waarin enkele appartementen waren ondergebracht.
Een redelijk ruim appartement; Voor de 100$ per nacht liep er wel klein ongedierte door de badkamer, een reden om maar 1 nacht daar te verblijven. We hebben overigens geen schade ondervonden van die beestjes. Het huis best wel fraai maar dus wel met kleine gebreken.

Dezelfde avond hebben we een eerste bezoek gebracht aan de beroemde falls. Er was een kort maar krachtig vuurwerk boven de waterval die vanaf de Canadese kant met gekleurde schijnwerpers werd belicht. Daar kon geen pic van gemaakt worden maar we hadden genoeg aan de eerste indruk met de kracht, de hoeveelheden water, de hoogte van dit unieke natuurverschijnsel.
We hadden enkele dagen geleden gehoord van een geval van poging tot suicide maar de man was onderaan de fall levend uit het water gevist: was nog nooit voorgekomen! We verbaasden ons dat er slechts een eenvoudig, laag hekwerkje stond tussen het voetpad en de snelstromende rivier: je kon er gemakkelijk overheen stappen. Dat hebben we maar niet gedaan. Op deze foto zie je Horseshoe fall en  aan de overkant van de rivier de skyscrapers van Canada. Onderstaande foto's geven een beeld van de enorme breedte en hoogte (stond aangegeven in Ft, weet het niet precies meer) van de watervallen en ook een indruk van de gigantisce hoeveelheden water die over de rand gaan. Kristalhelder water overigens. Een schouwspel wat niet snel verveelt.

We hebben ook een wandeltochtje ondernomen naar de 'voet' van de waterval. Uitgerust met slippers en een plastic regenjas daalden we af naar de lage rivier. Naast een indrukwekkend gezicht op de watervallen kon je ze ook voelen: de kracht van de opgewekte wind, de herrie van het naar beneden donderende water, de spetters zo pal naast je, dan voel je je als mens pas echt nietig! Bekijk beslist even de video, beetje langdradig misschien, maar besef als je daar staat dat het niet lang genoeg kan duren! Nou ja, je wordt wel behoorlijk nat...

In de namiddag zijn we de brug overgelopen die Amerika met Canada verbindt. En aan de Canadese zijde moet je echt langs de Immigration met je passport voor het zoveelste stempeltje maar daarna kwamen we dus in het Canadese Niagara. Volgens Miriam het New Yorkse Time Square van 20 jaar geleden, voor mij een kermisplaats met schreeuwende neon's, gamblingstores en eethuisjes. Maar toch konden we een vriendelijk familierestaurant vinden voor een goed maal. Grootvader en -moeder bestierden een souvenirshop, hun kinderen runden het restaurant en de klein-kinderen (15, 16 jaar?) bedienden ons als ervaren obers. En allen bijzonder vriendelijk.
                 

 

Deze foto geeft een indruk van de grootte van het Lake Erie: tot aan de horizon water, alleen maar water, soms een zeiljacht op weg naar het haventje waarvan de pier nog zichtbaar is.

We hadden inmiddels een motel gevonden in Lewiston, The Portage House Motel en hier een kamer zonder medebewoners. En langs de weg van Lewiston naar Niagara staan zoals overal in de USA de huizen met ruime tuinen langs de weg, niet een hetzelfde. Grote huizen met een stuk of wat auto's voor de deur en een enorm keurig onderhouden grasveld. We maakten hier kennis met een amerikaans fenomeen: garage-sale. Het was voor de amerikanen een lang weekend; niet vanwege een tweede pinksterdag maar hier was het diezelfde maandag Memorialday. Memorial voor de gesneuvelde soldaten in verschillende oorlogen. Maar de mensen die niet naar de ere-begraafplaatsen hoefden, benutten hun lange weekend met een garage-sale, of ook wel yard-sale of tag-sale genoemd. Dus net als in France de 'vide-grenier' of in NL de rommelmarkt, hier dus vanuit de garage ook opruiming van allerlei overtollige huisraad. Soms georganiseerd met wat buren staat er een hele uitstalling van prullaria. De eigenaren zitten gezellig te barbecuen en wat mensen scharrelen tussen de spullen van zeer uiteenlopende aard. Bij verschillende garagesales hebben we een stop gemaakt en de handel bewonderd.

En dinsdag zijn we weer teruggereden naar Brewster. Ook hier weer halverwege een stop gemaakt en het Glasmuseum in Corning bezocht.
Glas van de oude Egyptenaren uit de faraotijd tot het moderne hi-tech glas van onze tijd. Glas als kunstwerk en glas als gebruiksvoorwerp, kostbaar fragiel kristal en eveneens kostbaar bijna onverwoestbaar glas. Leuk museum waar je ook zelf je eigen glas kon blazen.

Na het bezoek aldaar gegeten en teruggereden naar huis.
De rest van de week allerlei dingen gedaan: Miriam wat geholpen in de tuin, een klusje hier en daar, vrienden van haar ontmoet en uit eten met vrienden. Een nederlander ontmoet die hier leeft en werkt met zijn amerikaanse vrouw. Hij werkt voor
Unilever in de research hier en zou voor geen goud meer terugwillen naar NL; ik kan het begrijpen. De ruimte hier, de fraaie huizen, het leven is best goed hier. Maar geen Utopia!
Brewster ligt aan de highway maar geluidsschermen zijn hier onbekend. Viaducten zijn van staal die nog eens extra lawaai maken. Veel water hier, prachtige meren en veel bos, echter ook erg veel muggen in de zomer. Gelukkig valt het nu nog mee, maar alle huizen zijn uitgerust met horren.
Een vreemd fenomeen is ook de prijs in winkels en restaurants.
Prijzen zijn meestal netto, bv. een broodje van $4,50 maar aan de kassa moet je $4,92 betalen want de tax komt erbij. De tax is trouwens per staat verschillend: NY state is 'duur', in het nabijgelegen Connecticut is de tax procenten lager. De tax is de VAT, de TVA of de BTW, verschillende tarieven dus per staat en per soort artikel tussen de 5 en 10, 11%. In het begin verwarrend.

Ook nog een dagje naar de city geweest, Manhattan dus. Er stond nog een bezoek aan het Empire State Building op m'n lijst. Je ziet het op de foto hiernaast.
Prachtig gebouw uit 1930 in de Art Deco stijl van die tijd en sindsdien zo gehouden ook tijdens verbouwingen en restauraties. In 50 seconden naar de 80e verdieping, een ontvangstruimte en daarna nog 10 floors met een andere lift naar de 90e floor met het uitzicht over heel NY. Op de foto zie je de punt van Manhattan met o.a. Ground Zero met de intussen hogere toren dan het ESB, de uitstekende toren met het donkere gedeelte bovenop. Deze WTC toren is nog niet op de uiteindelijke hoogte, er
wordt nog volop gebouwd. De tweede WTCtoren staat iets meer naar links en is nog beduidend lager.
In het midden ongeveer de lange rechte 6th Avenue en de naar links afbuigende Broadway die op de punt van Mahattan zo'n beetje uitkomt bij Wall Street.  Een bijzondere stad met de Greenwich Village met de talloze galeries, Little Italy met slechts italiaanse restaurants, West Side rond de 50e Street wat me doet denken aan West Side Story (voor de ouderen onder ons) maar niet is: die film is gedraaid in Brooklyn, maar er zijn wel de omheinde binnenplaatsjes waar jongelui nog steeds een spelletje basketbal spelen tussen de skyscrapers.  En natuurlijk heb ik ook Ground Zero bezocht, met het 09/11 Memorial. Iets waarvan je toch wel even stil wordt. De volgende keer meer hierover.